๑๕. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการรับเนื้อดิบ

๑๖. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการรับสตรีและกุมารี

๑๗. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการรับทาสหญิงและทาสชาย

๑๘. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการรับแพะและแกะ

๑๙. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการรับไก่และสุกร

๒๐. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการรับช้าง โค ม้า และลา

๒๑. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการรับเรือกสวนไร่นาและที่ดิน

{๘} ๒๒. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการทำหน้าที่เป็นตัวแทนและผู้สื่อสาร

๒๓. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการซื้อขาย

๒๔. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการโกงด้วยตาชั่ง ด้วยของปลอม

และด้วยเครื่องตวงวัด

๒๕. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการรับสินบน การล่อลวงและการ

ตลบตะแลง หรือ

๒๖. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการตัด(อวัยวะ) การฆ่า การจองจำ

การตีชิงวิ่งราว การปล้นและการขู่กรรโชก

จูฬศีล จบ

มัชฌิมศีล

{๙}[๑๑] ปุถุชนเมื่อกล่าวยกย่องตถาคต ก็จะพึงกล่าวว่า

๑. พระสมณโคดมทรงเว้นขาดจากการพรากพืชคามและภูตคาม เช่น

ที่สมณพราหมณ์ผู้เจริญบางพวกฉันโภชนาหารที่เขาให้ด้วยศรัทธาแล้วยังพรากพืชคาม๑ และภูตคาม๒ เหล่านี้ คือ พืชเกิดจากเหง้า เกิดจากลำต้น เกิดจากตา เกิดจาก ยอด เกิดจากเมล็ด