โพธิปักขิยธรรม ๓๗
สตฺตตึส โพธิปกฺขิยธมฺมาแผนที่รวมของการปฏิบัติทั้งหมด ๗ หมวด ๓๗ ข้อ — ธรรมที่ทรงย้ำให้ช่วยกันรักษาไว้ก่อนปรินิพพาน
ตีณิ อกุสลมูลานิ · ตีณิ กุสลมูลานิ
รากของความชั่ว ๓ — โลภ โกรธ หลง และรากของความดี ๓ — ไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง ดูที่รากแล้วจะรู้ว่าการกระทำจะออกผลอย่างไร
ในมูลสูตร ติกนิบาต ทรงแสดงว่าอกุศลมีราก ๓ อย่าง คือ โลภะ โทสะ โมหะ การกระทำใดที่ทำด้วยรากเหล่านี้ย่อมเป็นอกุศล มีทุกข์เป็นผล และผู้ที่ถูกรากเหล่านี้ครอบงำย่อมก่อทุกข์ให้ผู้อื่นด้วยการฆ่า จองจำ ทำให้เสื่อมทรัพย์ หรือขับไล่ โดยอ้างว่า "เรามีกำลัง" ส่วนกุศลมีรากตรงข้ามกัน ๓ อย่าง คือ อโลภะ อโทสะ อโมหะ
หลักนี้เป็นเกณฑ์ที่ง่ายที่สุดในการตัดสินว่าอะไรดีหรือไม่ดี เพราะไม่ต้องดูที่รูปแบบภายนอกของการกระทำเลย ให้ดูที่ใจขณะทำ — การให้ทานเพื่ออวดคนก็มีโลภะเป็นราก ส่วนการพูดคำแรงด้วยความหวังดีอย่างมีสติก็อาจมีอโทสะเป็นรากได้
ความอยากได้ ติดใจ ยึดไว้ ทรงแสดงว่าเป็นโทษน้อยแต่คลายช้า คือดูไม่ร้ายแรง แต่ถอนยาก
สังเกตคำว่า "อีกนิดเดียว" ในหัว ทั้งตอนกิน ตอนซื้อ และตอนทำงาน นั่นคือเสียงของโลภะที่แนบเนียนที่สุด
ความขัดเคือง ผลักไส อยากทำร้าย ทรงแสดงว่าเป็นโทษมากแต่คลายเร็ว คือเห็นผลร้ายชัด แต่ก็ดับได้เร็วถ้ารู้ทัน
เพราะโทสะคลายเร็ว การรอสักพักก่อนตอบจึงได้ผลดีเสมอ ให้กฎตัวเองว่าจะไม่ส่งข้อความตอนที่กำลังโกรธ
ความไม่รู้ตามจริง เห็นผิดเป็นถูก เป็นโทษมากและคลายช้า และเป็นพื้นที่ให้โลภะกับโทสะเกิดได้
ถามตัวเองว่า "มีข้อมูลอะไรที่เรายังไม่ได้ดูบ้าง" ก่อนสรุปเรื่องคนอื่น คำถามนี้ช่วยลดโมหะได้มากกว่าการพยายามมั่นใจ
ไม่ใช่แค่ไม่อยากได้ แต่คือความเผื่อแผ่ พร้อมให้ และพอใจในสิ่งที่มี เป็นรากของทานและความสันโดษ
ให้อะไรเล็ก ๆ โดยไม่มีใครเห็นสัปดาห์ละครั้ง การให้แบบนี้ปลูกรากอโลภะได้ตรงที่สุด เพราะไม่มีอะไรกลับมาเลย
ไม่ใช่แค่กลั้นความโกรธ แต่คือความเมตตาและความหวังดีที่มีอยู่จริง เป็นรากของศีลและพรหมวิหาร
เวลาจะเตือนใคร ตรวจใจก่อนว่าอยากให้เขาดีขึ้น หรืออยากให้เขารู้ว่าผิด ถ้าเป็นอย่างหลัง รอไปก่อน
ปัญญาที่เห็นตามเป็นจริง เห็นเหตุและผล เห็นข้อดีข้อเสียครบ เป็นรากที่ทำให้อีกสองข้อไม่หลงทาง
ก่อนจะทำดีเรื่องใหญ่ ให้คิดถึงผลระยะยาวด้วย ความหวังดีที่ขาดปัญญาก็สร้างปัญหาได้ไม่น้อยกว่าความไม่หวังดี
ใช้เป็นคำถามสามข้อก่อนตัดสินใจเรื่องสำคัญ — ทำเพราะอยากได้อะไรหรือเปล่า ทำเพราะไม่พอใจใครหรือเปล่า และเห็นเรื่องนี้ครบทุกด้านแล้วหรือยัง ข้อสุดท้ายคือข้อที่ถูกมองข้ามบ่อยที่สุด เพราะความหลงไม่รู้สึกเหมือนความหลง มันรู้สึกเหมือนความมั่นใจ
และจำไว้ว่ารากดีไม่ได้แปลว่าไม่มีอะไรเลย แต่หมายถึงการมีสิ่งตรงข้ามอยู่จริง คือความเผื่อแผ่ ความเมตตา และความเข้าใจ การไม่ทำชั่วเฉย ๆ จึงยังไม่พอ ต้องปลูกรากฝ่ายดีให้ลึกด้วย
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
แผนที่รวมของการปฏิบัติทั้งหมด ๗ หมวด ๓๗ ข้อ — ธรรมที่ทรงย้ำให้ช่วยกันรักษาไว้ก่อนปรินิพพาน
ภิกษุไม่พึงแสดงธรรมแก่ผู้ที่ไม่ป่วยซึ่งถือร่ม ถือไม้พลองหรืออาวุธ สวมรองเท้า นั่งในยาน นอนอยู่ หรือคลุมศีรษะ แ…
การพิจารณาก่อนใช้ปัจจัย ๔ — เครื่องนุ่งห่ม อาหาร ที่อยู่ และยา ว่าใช้เพื่ออะไร คำถามเดียวที่เปลี่ยนการบริโภคให…
สัจจกนิครนถ์ถามเรื่องการอบรมกายและอบรมจิต พระพุทธเจ้าทรงเล่าว่าเคยทรมานพระวรกายจนถึงที่สุดแต่ไม่พบทางตรัสรู้ จ…