“Kiṁ nu te, vaṅgīsa, imā gāthāyo pubbe parivitakkitā, udāhu ṭhānasova taṁ paṭibhantī”ti? “Na kho me, bhante, imā gāthāyo pubbe parivitakkitā, atha kho ṭhānasova maṁ paṭibhantī”ti. “Tena hi taṁ, vaṅgīsa, bhiyyoso mattāya pubbe aparivitakkitā gāthāyo paṭibhantū”ti. “Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā vaṅgīso bhagavato paṭissutvā bhiyyoso mattāya bhagavantaṁ pubbe aparivitakkitāhi gāthāhi abhitthavi: “Ummaggapathaṁ mārassa abhibhuyya, Carasi pabhijja khilāni; Taṁ passatha bandhapamuñcakaraṁ, Asitaṁ bhāgaso pavibhajaṁ. Oghassa nittharaṇatthaṁ, Anekavihitaṁ maggaṁ akkhāsi; Tasmiñce amate akkhāte, Dhammaddasā ṭhitā asaṁhīrā. Pajjotakaro ativijjha, Sabbaṭṭhitīnaṁ atikkamamaddasa; Ñatvā ca sacchikatvā ca, Aggaṁ so desayi dasaddhānaṁ. Evaṁ sudesite dhamme, Ko pamādo vijānataṁ dhammaṁ; Tasmā hi tassa bhagavato sāsane, Appamatto sadā namassamanusikkhe”ti.
1. Vaṅgīsavagga
Koṇḍaññasutta