Ekaṁ samayaṁ āyasmā ānando kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā ānando ativelaṁ gihisaññattibahulo viharati. Atha kho yā tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato ānandassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṁ ānandaṁ saṁvejetukāmā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ gāthāya ajjhabhāsi: “Rukkhamūlagahanaṁ pasakkiya, Nibbānaṁ hadayasmiṁ opiya; Jhāya gotama mā pamādo, Kiṁ te biḷibiḷikā karissatī”ti. Atha kho āyasmā ānando tāya devatāya saṁvejito saṁvegamāpādīti.

1. Vanavagga

Anuruddhasutta Ekaṁ samayaṁ āyasmā anuruddho kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe. Atha kho aññatarā tāvatiṁsakāyikā devatā jālinī nāma āyasmato anuruddhassa purāṇadutiyikā yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ anuruddhaṁ gāthāya ajjhabhāsi: “Tattha cittaṁ paṇidhehi, yattha te vusitaṁ pure; Tāvatiṁsesu devesu, sabbakāmasamiddhisu; Purakkhato parivuto, devakaññāhi sobhasī”ti. “Duggatā devakaññāyo, sakkāyasmiṁ patiṭṭhitā; Te cāpi duggatā sattā, devakaññāhi patthitā”ti.