Coditohaṁ tadā tena, upecca naranāyakaṁ; Bhaddekarattaṁ sutvāna, saṁviggo vanamāmako. Tadā mātaramapucchiṁ, ‘vane vacchāmi ekako’; ‘Sukhumālo’ti me mātā, vārayī taṁ tadā vacaṁ. ‘Kāsaṁ kusaṁ poṭakilaṁ, usīraṁ muñjapabbajaṁ; Urasā panudissāmi, vivekamanubrūhayaṁ’. Tadā vanaṁ paviṭṭhohaṁ, saritvā jinasāsanaṁ; Bhaddekarattaovādaṁ, arahattamapāpuṇiṁ. ‘Atītaṁ nānvāgameyya, nappaṭikaṅkhe anāgataṁ; Yadatītaṁ pahīnaṁ taṁ, appattañca anāgataṁ. Paccuppannañca yo dhammaṁ, tattha tattha vipassati; Asaṁhīraṁ asaṅkuppaṁ, taṁ vidvā manubrūhaye. Ajjeva kiccamātappaṁ, ko jaññā maraṇaṁ suve; Na hi no saṅgaraṁ tena, mahāsenena maccunā. Evaṁvihāriṁ ātāpiṁ, ahorattamatanditaṁ; Taṁ ve bhaddekarattoti, santo ācikkhate muni’. Kilesā jhāpitā mayhaṁ, …pe… viharāmi anāsavo. Svāgataṁ vata me āsi, …pe… kataṁ buddhassa sāsanaṁ.