จูฬโพธิชาดก: ข่มความโกรธดุจฝนระงับฝุ่น

๕. จูฬโพธิชาดก (๔๔๓)

{๑๓๖๗} [๔๙] พราหมณ์ ถ้าจะพึงมีคนมาพานางปริพาชิกาของท่าน

ผู้มีดวงตางาม ยิ้มแย้มร่าเริงน่ารักนี้ไปโดยพลการ

{๑๓๖๘} [๕๐] ถ้าอาตมาเกิดความโกรธขึ้น

{๑๓๖๙} [๕๑] วันก่อน ท่านนั้นกล่าวอวดอ้างอย่างไรหนอ

วันนี้ดูเหมือนมีกำลัง จึงทำเป็นนั่งนิ่งเย็บผ้าห่มอยู่ ณ บัดนี้

{๑๓๗๐} [๕๒] อาตมาเกิดความโกรธขึ้นแล้ว

{๑๓๗๑} [๕๓] ทำไม ความโกรธที่เกิดขึ้นแล้วแก่ท่านจึงไม่เสื่อมคลาย

ทำไม ความโกรธจึงไม่เสื่อมคลายตลอดชีวิตของท่าน

แบบตัวอักษร