อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต
ฉบับหลวง · เล่ม ๒๐ · หน้า ๑๔๑ · ข้อ 479
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เป็นใหญ่ ควรมีสติเที่ยวไป คนที่มีโลกเป็นใหญ่ ควรมีปัญญาและ เพ่งพินิจและคนที่มีธรรมเป็นใหญ่ ควรเป็นผู้ประพฤติโดยสมควรแก่

ธรรม มุนีผู้มีความบากบั่นอย่างจริงจัง ย่อมจะไม่เลวลง อนึ่ง บุคคลใด มีความเพียร ข่มขี่มาร ครอบงำมัจจุ ผู้ทำที่สุดเสียได้แล้ว ถูกต้อง ธรรมอันเป็นที่สิ้นชาติ บุคคลผู้เช่นนั้น ย่อม เป็นผู้รู้แจ้งโลก มี เมธาดี เป็นมุนี ผู้หมดความทะยานอยากในธรรมทั้งปวง ฯ

_____________________________

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พรหมสูตร ๒. อานันทสูตร

๓. สาริปุตตสูตร ๔. นิพพานสูตร

๕. หัตถกสูตร ๖. ทูตสูตร

๗. ราชสูตรที่ ๑ ๘. ราชสูตรที่ ๒

๙. สุขุมาลสูตร ๑๐. อธิปไตยสูตร ฯ

_____________________________

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ติกนิบาต เทวทูตวรรคที่ 4
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า