Idha pana, bhikkhave, ekaccassa dānamayaṁ puññakiriyavatthu adhimattaṁ kataṁ hoti, sīlamayaṁ puññakiriyavatthu adhimattaṁ kataṁ hoti, bhāvanāmayaṁ puññakiriyavatthuṁ nābhisambhoti. So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā paranimmitavasavattīnaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjati. Tatra, bhikkhave, vasavattī devaputto dānamayaṁ puññakiriyavatthuṁ atirekaṁ karitvā, sīlamayaṁ puññakiriyavatthuṁ atirekaṁ karitvā, paranimmitavasavattīdeve dasahi ṭhānehi adhigaṇhāti— dibbena āyunā, dibbena vaṇṇena, dibbena sukhena, dibbena yasena, dibbena ādhipateyyena, dibbehi rūpehi, dibbehi saddehi, dibbehi gandhehi, dibbehi rasehi, dibbehi phoṭṭhabbehi. Imāni kho, bhikkhave, tīṇi puññakiriyavatthūnī”ti. Chaṭṭhaṁ.

4. Dānavagga

Sappurisadānasutta “Aṭṭhimāni, bhikkhave, sappurisadānāni. Katamāni aṭṭha? Suciṁ deti, paṇītaṁ deti, kālena deti, kappiyaṁ deti, viceyya deti, abhiṇhaṁ deti, dadaṁ cittaṁ pasādeti, datvā attamano hoti. Imāni kho, bhikkhave, aṭṭha sappurisadānānīti. Suciṁ paṇītaṁ kālena, kappiyaṁ pānabhojanaṁ; Abhiṇhaṁ dadāti dānaṁ, sukhettesu brahmacārisu. Neva vippaṭisārissa, cajitvā āmisaṁ bahuṁ; Evaṁ dinnāni dānāni, vaṇṇayanti vipassino. Evaṁ yajitvā medhāvī, saddho muttena cetasā; Abyābajjhaṁ sukhaṁ lokaṁ, paṇḍito upapajjatī”ti. Sattamaṁ.

4. Dānavagga

Sappurisasutta