“Vuḍḍhāpacāyī anusūyako siyā, Kālaññū cassa garūnaṁ dassanāya; Dhammiṁ kathaṁ erayitaṁ khaṇaññū, Suṇeyya sakkacca subhāsitāni. Kālena gacche garūnaṁ sakāsaṁ, Thambhaṁ niraṅkatvā nivātavutti; Atthaṁ dhammaṁ saṁyamaṁ brahmacariyaṁ, Anussare ceva samācare ca. Dhammārāmo dhammarato, Dhamme ṭhito dhammavinicchayaññū; Nevācare dhammasandosavādaṁ, Tacchehi nīyetha subhāsitehi. Hassaṁ jappaṁ paridevaṁ padosaṁ, Māyākataṁ kuhanaṁ giddhi mānaṁ; Sārambhaṁ kakkasaṁ kasāvañca mucchaṁ, Hitvā care vītamado ṭhitatto. Viññātasārāni subhāsitāni, Sutañca viññātasamādhisāraṁ; Na tassa paññā ca sutañca vaḍḍhati, Yo sāhaso hoti naro pamatto.