Puna caparaṁ, bhikkhave, bhikkhuno sotena saddaṁ sutvā, ghānena gandhaṁ ghāyitvā, jivhāya rasaṁ sāyitvā, kāyena phoṭṭhabbaṁ phusitvā, manasā dhammaṁ viññāya uppajjanti ye pāpakā akusalā dhammā sarasaṅkappā saṁyojaniyā, tyassa anto vasanti anvāsavanti pāpakā akusalā dhammāti— tasmā sāntevāsikoti vuccati. Te naṁ samudācaranti. Samudācaranti naṁ pāpakā akusalā dhammāti— tasmā sācariyakoti vuccati. Evaṁ kho, bhikkhave, bhikkhu sāntevāsiko sācariyako dukkhaṁ na phāsu viharatī”ti. Evampi tatrāsayāti— parissayā. Vuttañhetaṁ bhagavatā— “Tayome, bhikkhave, antarāmalā— antarāamittā antarāsapattā antarāvadhakā antarāpaccatthikā. Katame tayo? Lobho, bhikkhave, antarāmalo antarāamitto antarāsapatto antarāvadhako antarāpaccatthiko. Doso …pe… moho, bhikkhave, antarāmalo antarāamitto antarāsapatto antarāvadhako antarāpaccatthiko. Ime kho, bhikkhave, tayo antarāmalā— antarāamittā antarāsapattā antarāvadhakā antarāpaccatthikā. Anatthajanano lobho, lobho cittappakopano; Bhayamantarato jātaṁ, taṁ jano nāvabujjhati. Luddho atthaṁ na jānāti, luddho dhammaṁ na passati; Andhantamaṁ tadā hoti, yaṁ lobho sahate naraṁ. Anatthajanano doso, doso cittappakopano; Bhayamantarato jātaṁ, taṁ jano nāvabujjhati.