Atha kho bhikkhūnaṁ etadahosi— “kati nu kho pātimokkhuddesā”ti? Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Pañcime, bhikkhave, pātimokkhuddesā. Nidānaṁ uddisitvā avasesaṁ sutena sāvetabbaṁ. Ayaṁ paṭhamo pātimokkhuddeso. Nidānaṁ uddisitvā cattāri pārājikāni uddisitvā avasesaṁ sutena sāvetabbaṁ. Ayaṁ dutiyo pātimokkhuddeso. Nidānaṁ uddisitvā cattāri pārājikāni uddisitvā terasa saṅghādisese uddisitvā avasesaṁ sutena sāvetabbaṁ. Ayaṁ tatiyo pātimokkhuddeso. Nidānaṁ uddisitvā cattāri pārājikāni uddisitvā terasa saṅghādisese uddisitvā dve aniyate uddisitvā avasesaṁ sutena sāvetabbaṁ. Ayaṁ catuttho pātimokkhuddeso. Vitthāreneva pañcamo. Ime kho, bhikkhave, pañca pātimokkhuddesā”ti. Tena kho pana samayena bhikkhū— “bhagavatā saṅkhittena pātimokkhuddeso anuññāto”ti— sabbakālaṁ saṅkhittena pātimokkhaṁ uddisanti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Na, bhikkhave, saṅkhittena pātimokkhaṁ uddisitabbaṁ. Yo uddiseyya, āpatti dukkaṭassā”ti. Tena kho pana samayena kosalesu janapade aññatarasmiṁ āvāse tadahuposathe savarabhayaṁ ahosi. Bhikkhū nāsakkhiṁsu vitthārena pātimokkhaṁ uddisituṁ. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. “Anujānāmi, bhikkhave, sati antarāye saṅkhittena pātimokkhaṁ uddisitun”ti.