สัญญาในคูถฉะนั้น เมื่อปุถุชนพิจารณาเห็นกายของ

ตนนั้นว่าเป็นอัตตา เนื่องในอัตตา ไม่เข้าใจตาม

ความเป็นจริง ย่อมมีความสำคัญผิดด้วยทิฏฐิ เหมือน

คนสำคัญรูปในกระจกฉะนั้น ก็คำว่า ความสำคัญนี้

เป็นคำที่ละเอียดเป็นเครื่องผูกของมาร หย่อม แต่

แก้ได้ยาก เพราะเป็นเครื่องผูกที่ผูกปุถุชนไว้ ปุถุชน

แม้จะพยายามดิ้นรนโดยวิธีต่าง ๆ มากมายก็ไม่ล่วง

พ้นกายของตนไปได้ ย่อมถูกกายของตนนั้นผูกรัดไว้

อย่างแน่ เหมือนสุนัขที่ถูกล่ามโซ่ไว้ที่หลักอันมั่น

ที่เขาตอกไว้อย่างดี คนที่เหลือมัวหมกมุ่นอยู่ในกาย

ของตน ย่อมเดือดร้อนอยู่เป็นนิตย์ ด้วยชาติ ชรา

และทุกข์มีโรคเป็นต้น เหมือนปลาติดเบ็ดฉะนั้น

ฉะนั้น เราจึงขอกล่าวกะท่านผู้เจริญทั้งหลายว่า ท่าน

ทั้งหลายพิจารณากายของตนที่สวยงามให้เห็นว่า ไม่

น่าชอบใจ ไม่งาม มีอันแตกไป (เป็นธรรม)

และไม่ใช่อัตตา เพราะกายของตนนี้นั้น มีสภาพ

อย่างนี้ ผู้รู้พิจารณาเห็นกายนี้อย่างนี้อยู่ ละความ

สำคัญผิดทั้งหมดเสียได้ ย่อมหลุดพ้นจากทุกข์ทั้ง-

ปวง ดังนี้.

จบกถาว่าด้วยนัยที่ ๑ ข้อที่ ๒๔ ด้วยอำนาจปุถุชน.