ในกัปที่แสนแต่ภัทรกัปนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า

ผู้นายก ทรงเกื้อกูลแก่สัตวโลกทั้งปวง เป็นนักปราชญ์

มีพระนามว่า ปทุมุตตระได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ครั้งนั้น

เราเป็นพราหมณ์มีชื่อเสียงโด่งดัง รู้จบไตรเพท เที่ยว

ไปในที่พักสำราญกลางวัน ได้พบพระพุทธเจ้าผู้เป็น

นายกของโลก กำลังทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงยัง

มนุษย์พร้อมด้วยทวยเทพให้ตรัสรู้ กำลังทรงสรรเสริญ

พระสาวกของพระองค์ ผู้กล่าวธรรมกถาอันวิจิตรอยู่

ในหมู่มหาชน ครั้งนั้น เราชอบใจ จึงได้นิมนต์พระ-

ตถาคตแล้ว ประดับประดามณฑปให้สว่างไสว ด้วย

รัตนะนานาชนิด ด้วยผ้าอันย้อมด้วยสีต่าง ๆ นิมนต์

พระพุทธเจ้าพร้อมด้วยพระสงฆ์ ให้เสวยและฉันใน

มณฑปนั้น เรานิมนต์พระพุทธเจ้าพร้อมด้วยพระสาวก

ให้เสวยและฉันโภชนะมีรสเลิศต่าง ๆ ถึง ๗ วัน แล้ว

เอาดอกไม้ที่สวยงามต่าง ๆ ชนิด บูชาแล้วหมอบลง

แทบบาทมูลปรารภฐานันดรนั้น ครั้งนั้น พระมุนีผู้

ประเสริฐ มีความเอ็นดู เป็นที่อาศัยอยู่แห่งกรุณา

ได้ตรัสว่า จงดูพราหมณ์นี้ ผู้มีปากและตาเหมือน

ดอกปทุม มากด้วยความปรีดาปราโมทย์ มีกายและใจ

สูงเพราะโสมนัส นำความร่าเริงมา จักษุกว้างใหญ่

มีความอาลัยในศาสนาของเรา เขาปรารถนาฐานันดร

นั้น คือ การกล่าวธรรมกถาอันวิจิตร ในกัปที่แสน

แต่ภัทรกัปนี้ พระศาสดามีนามว่าโคดม ซึ่งสมภพใน