ถ้อยคำที่พระศาสดาทรงติเตียน ภิกษุผู้มีจิตไม่สงบใน

ภายใน พากันเรียนทำแต่ศิลปะที่ไม่ควรทำ มีการ

ประดับร่มเป็นต้น ย่อมไม่หวังประโยชน์ในทางบำเพ็ญ

สมณธรรม. ภิกษุทั้งหลายผู้มุ่งแต่สิ่งของดี ๆ ให้มาก

จึงนำเอาดินเหนียวบ้าง น้ำมันบ้าง จุรณเจิมบ้าง น้ำ

บ้าง ที่นั่งบ้าง อาหารบ้าง ไม้สีฟันบ้าง ผลมะขวิดบ้าง

ดอกไม้บ้าง ของเคี้ยวบ้าง บิณฑบาตบ้าง ผลมะขาม

ป้อมบ้าง ไปให้แก่คฤหัสถ์ทั้งหลาย. ภิกษุทั้งหลายพา

กันประกอบเภสัช เหมือนพวกหมอรักษาโรค ทำกิจน้อย

ใหญ่อย่างคฤหัสถ์ ตกแต่งร่างกายเหมือนหญิงแพศยา

ประพฤติตนเหมือนกษัตริย์ผู้เป็นใหญ่ บริโภคอามิสด้วย

อุบายเป็นอันมาก คือทำให้คนหลงเชื่อ หลอกลวง เป็น

พยานโกงตามโรงศาล ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่าง ๆ อย่าง

นักเลง. เที่ยวแส่หา (ปัจจัย) ในการอ้างเลศ การเลียบ

เคียง การปริกัป มีการเลี้ยงชีพเป็นเหตุ ใช้อุบายรบ

รวมทรัพย์ไว้เป็นอันมาก ย่อมยังบริษัทให้บำเรอตน

เพราะเหตุแห่งการงาน แต่มิให้บำรุงโดยธรรม เที่ยว

แสดงธรรมตามถิ่นต่าง ๆ เพราะเหตุแห่งลาภ มิใช่มุ่ง

ประโยชน์. ภิกษุเหล่านั้นทะเลาะวิวาทกันเพราะเหตุแห่ง

ลาภสงฆ์ เป็นผู้เหินห่างจากอริยสงฆ์ เลี้ยงชีวิตด้วยการ

อาศัยลาภของผู้อื่น ไม่มีหิริ ไม่ละอาย. จริงอย่างนั้น

ภิกษุบางพวกไม่ประพฤติตามสมณธรรมเสียเลย เป็น