๖. มุทุลักขณชาดก

[๖๖] ครั้งเรายังไม่ได้นางมุทุลักขณาเทวี เกิด

ความปรารถนาเพียงอย่างเดียว แต่เมื่อได้นาง-

มุทุลักขณา ผู้มีดวงตางามแล้ว ได้เกิดความ

ปรารถนาสิ่งต่าง ๆ ขึ้นอีก.

จบ มุทุลักขณชาดกที่ ๖

อรรถกถามุทุลักขณชาดกที่ ๖

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภสภาวธรรมทำให้คนเศร้าหมอง ตรัสพระธรรม- เทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า เอกา อิจฺฉา ปุเร อาสิ ดังนี้.

ได้ยินว่า บุรุษชาวเมืองสาวัตถีผู้หนึ่ง ฟังพระธรรม- เทศนาของพระศาสดาแล้ว บรรพชาถวายชีวิตในพระศาสนา กล่าวคือ พระรัตนตรัย เป็นพระโยคาวจรผู้ปฏิบัติเคร่งครัด ไม่ว่างเว้นพระกรรมฐาน วันหนึ่งเที่ยวไปบิณฑบาตในพระนคร สาวัตถี เห็นหญิงคนหนึ่งตกแต่งตัวสวยงาม ไม่สำรวมจักษุ จ้อง ดูนาง ด้วยอำนาจของความงาม. กิเลสภายในของเธอหวั่นไหว

เป็นเหมือนต้นไม้มียางอันถูกกรีดด้วยมีดฉะนั้น. จำเดิมแต่นั้น

เธอก็ตกอยู่ในอำนาจของกิเลส ไม่ได้ความสบายกาย และความ