๔. ปุณณนทีชาดก

ว่าด้วยการไม่ระลึกถึง

[๒๗๗] ชนทั้งหลายพูดถึงแม่น้ำที่เต็มแล้วว่า กา

ดื่มกินได้ก็ดี พูดถึงข้าวกล้าที่เกิดแล้วว่า กาซ่อน

อยู่ได้ก็ดี พูดถึงบุคคลที่รักกันไปสู่ที่ไกลว่า จะ

กลับมาถึงเพราะกาบอกข่าวก็ดี กานั้นเรานำมา

ให้ท่านแล้ว ขอเชิญบริโภคเนื้อกานั้นเถิด ท่าน

พราหมณ์.

[๒๗๘] คราวใด พระราชาทรงระลึกถึงเรา เพื่อ

จะส่งเนื้อกาให้เรา คราวนั้น เนื้อหงส์ก็ดี เนื้อ

นกกะเรียนก็ดี เนื้อนกยูงก็ดี เป็นของที่เรานำไป

ถวายแล้ว การไม่ระลึกถึงเสียเลยเป็นความ

เลวทราม.

จบ ปุณณนทีชาดกที่ ๔

อรรถกถาปุณณนทีชาดกที่ ๔

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภพระปัญญาบารมี ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้น ว่า ปุณฺณํ นทึ ดังนี้.