กถาวัตถุ
ฉบับ มมร. · เล่ม ๘๑ · หน้า ๒๗๖ · ข้อ 1427
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ส. ถูกแล้ว.

ป. ถ้าอย่างนั้น ศีลที่มีการสมาทานเป็นเหตุ ก็เจริญได้

น่ะสิ

สมาทานเหตุกกถา จบ

อรรถกถาสมาทานเหตุกกถา

ว่าด้วย ศีลมีการสมาทานเป็นเหตุ

บัดนี้ ชื่อว่าเรื่องศีลมีการสมาทานเป็นเหตุ. ในเรื่องนั้น ชนเหล่าใด มีความเห็นผิดดุจลัทธิของนิกายมหาสังฆิกะทั้งหลายนั่นแหละว่า ศีลมี การสมาทานเป็นเหตุย่อมเจริญ เพราะอาศัยพระบาลีว่า บุญย่อมเจริญ ทุกเมื่อ เพราะถือเอาอรรถโดยไม่พิจารณาในเรื่องการสร้างอาราม ดังนี้ คำถามของสกวาที หมายถึงชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นของปรวาที

หมายเอาการสั่งสมศีลที่ไม่ประกอบด้วยจิต. คำที่เหลือเช่นกับเรื่องก่อน

นั่นแหละ ดังนี้แล.

อรรถกถา สมาทานเหตุกกถา จบ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) สมาทานเหตุกกถา: ศีลที่เกิดจากการสมาทานเจริญงอกงามได้อย่างสิ่งมีชีวิตจริงหรือ
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า