นโมการอัฏฐกะ

ความเป็นมา

บทนี้เป็นคาถารุ่นหลัง ไม่ใช่พระพุทธพจน์ในพระไตรปิฎก จุดเด่นอยู่ที่รูปแบบ ทุกบรรทัดขึ้นต้นด้วยคำว่า "นโม" ซึ่งแปลว่าความนอบน้อม จึงได้ชื่อว่า นโมการอัฏฐกะ แปลว่าการทำความนอบน้อมแปดครั้ง

สามบรรทัดแรกนอบน้อมพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ตามลำดับ บรรทัดที่สี่และห้ากล่าวถึงพระรัตนตรัยรวมกัน และสามบรรทัดสุดท้ายเป็นคำอวยพรว่า ขอให้อุปัทวะหมดไป ขอให้สวัสดีมีชัยทุกเมื่อ

คำว่า "โอมาตฺยารทฺธสฺส" และ "โอมกาตีตสฺส" เป็นการเล่นคำแบบคาถาบาลี หมายถึงพระรัตนตรัยที่ขึ้นต้นด้วยอักษร อะ อุ มะ และที่พ้นแล้วจากความต่ำทราม ซึ่งผู้สวดไม่จำเป็นต้องถอดความทุกพยางค์ ขอเพียงรู้ว่ากำลังนอบน้อมอะไรอยู่