อาฏานาฏิยปริตร

ความเป็นมา

อาฏานาฏิยสูตรอยู่ในทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค เล่ม ๑๑ ท้าวเวสวัณมหาราชทูลขอให้พระพุทธเจ้าทรงรับอาฏานาฏิยรักขาไว้ เพื่อให้ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ที่อยู่ในป่าเปลี่ยวได้อยู่กันอย่างผาสุก แล้วจึงกล่าวบทนี้ถวาย

สิ่งที่นำมาสวดกันในวัดไทยเป็นการตัดตอนจากพระสูตร ไม่ใช่ทั้งสูตร เพราะของเดิมยาวมาก มีทั้งรายชื่อท้าวมหาราชทั้งสี่ทิศและบริวารจำนวนมาก ส่วนที่ตัดมาคือคาถาเปิดเรื่อง ซึ่งเป็นการนอบน้อมพระพุทธเจ้าเจ็ดพระองค์ ตั้งแต่พระวิปัสสีจนถึงพระโคตมะ และหน้านี้ก็ให้ไว้เฉพาะส่วนนั้น

ที่วัดบางแห่งบรรทัดสุดท้ายจะสวดว่า วิชชาจะระณะสัมปันนัง พุทธัง วันทามะ โคตะมันติ ซึ่งเป็นคำลงท้ายแบบหนังสือสวดมนต์ หน้านี้ใช้ถ้อยคำตามพระไตรปิฎกบาลีในฐานข้อมูลของเว็บนี้ เล่ม ๑๑