สังฆาภิถุติ
สงฺฆาภิถุติบทสรรเสริญพระสงฆ์ในทำวัตรเช้า กล่าวถึงหมู่สาวกที่ปฏิบัติดีจนเห็นธรรมแล้ว
รตนตฺตยปูชา
บทเปิดทำวัตรเช้า กล่าวถวายดอกไม้ ธูป เทียน แด่พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ก่อนเริ่มสวดบทอื่น
สวดเป็นบทแรกของทำวัตรเช้า ขณะที่จุดธูปเทียนและวางดอกไม้ไว้หน้าพระพุทธรูปเรียบร้อยแล้ว โดยมากผู้นำจะกล่าวคำว่า อิมินา สักกาเรนะ หรือเชิญชวนสั้นๆ ก่อน แล้วทุกคนจึงสวดพร้อมกัน
ถ้าสวดที่บ้านและไม่มีธูปเทียน ก็สวดได้ตามปกติ เครื่องสักการะเป็นเพียงสัญลักษณ์ของความตั้งใจ ไม่ใช่เงื่อนไขของการสวด
จบบทนี้แล้วจึงกราบสามครั้ง และต่อด้วยปุพพภาคนมการ
บทนี้เริ่มด้วยคำว่า โย โส ภะคะวา ซึ่งแปลว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ใด เป็นการเอ่ยถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ด้วยคุณของแต่ละอย่าง แล้วจึงกล่าวว่าขอบูชาทั้งสามนั้นด้วยเครื่องสักการะที่จัดไว้
ท่อนท้ายเป็นถ้อยคำที่กินใจคนไทยมานาน คือยอมรับตรงๆ ว่าพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปนานแล้ว และขอให้พระองค์ทรงรับเครื่องสักการะอันน้อยนิดของคนรุ่นหลังนี้ด้วยความเอ็นดู คำว่า ทุคคะตะปัณณาการะภูเต แปลว่า เป็นของฝากของคนยาก ซึ่งเป็นการวางตัวอย่างถ่อมตนของผู้สวด
คำสรรเสริญสามท่อนแรกเป็นถ้อยคำเดียวกับที่มาในพระไตรปิฎก เช่นในธชัคคสูตร ส่วนการเรียบเรียงเป็นคำบูชานี้เป็นแบบแผนการสวดของไทยที่ใช้กันมานาน
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
บทสรรเสริญพระสงฆ์ในทำวัตรเช้า กล่าวถึงหมู่สาวกที่ปฏิบัติดีจนเห็นธรรมแล้ว
คาถาสี่บทที่กราบพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ด้วยภาพเปรียบ แล้วอุทิศบุญจากการกราบนั้น
บทปิดทำวัตรเช้า ทบทวนอริยสัจข้อทุกข์ ความไม่เที่ยงของขันธ์ห้า และตั้งใจปฏิบัติตามกำลังที่มี
บทสรรเสริญพระพุทธเจ้าในทำวัตรเช้า ทบทวนว่าพระองค์เป็นใคร ทรงรู้อะไร และทรงสอนอย่างไร