อปัณณกสูตร: ทางที่ไม่ผิดไม่ว่ากรณีใด

ในอปัณณกสูตร มัชฌิมนิกาย พระพุทธเจ้าเสด็จถึงบ้านศาลาในแคว้นโกศล ตรัสถามพราหมณ์และคฤหบดีว่า มีศาสดาที่ท่านชอบใจและเชื่อถืออย่างมีเหตุผลหรือไม่ เมื่อพวกเขาตอบว่าไม่มี จึงทรงแสดงอปัณณกธรรม คือหลักปฏิบัติที่ไม่ผิดพลาด ให้ถือปฏิบัติไปก่อน

ทรงยกความเห็นที่ขัดกันโดยตรงหลายคู่ เช่น ทานไม่มีผล โลกหน้าไม่มี กับ ทานมีผล โลกหน้ามี การกระทำไม่ชื่อว่าทำ กับ การกระทำชื่อว่าทำ และ ความเศร้าหมองหรือบริสุทธิ์ของสัตว์ไม่มีเหตุปัจจัย กับ มีเหตุปัจจัย แล้วชี้ว่าผู้มีปัญญาย่อมพิจารณาว่า ถ้าเชื่อฝ่ายปฏิเสธแล้วทำชั่ว หากโลกหน้าไม่มีจริง ก็ยังถูกวิญญูชนติเตียนในปัจจุบัน หากมีจริงก็แพ้ทั้งสองโลก ส่วนผู้ประพฤติดี หากโลกหน้าไม่มีก็ยังได้รับการสรรเสริญในปัจจุบัน หากมีก็ชนะทั้งสองโลก

ท้ายพระสูตรทรงแสดงบุคคล ๔ จำพวก คือผู้ทำตนให้เดือดร้อน ผู้ทำผู้อื่นให้เดือดร้อน ผู้ทำทั้งตนและผู้อื่นให้เดือดร้อน และผู้ไม่ทำใครให้เดือดร้อน ซึ่งอยู่อย่างเย็นและเป็นสุขในปัจจุบัน พราหมณ์และคฤหบดีชาวบ้านศาลาจึงประกาศตนเป็นอุบาสก