สติปัฏฐาน ๔
จตฺตาโร สติปฏฺฐานาที่ตั้งของสติ ๔ ฐาน — กาย เวทนา จิต ธรรม ทางสายตรงสู่ความพ้นทุกข์ที่ใช้ได้ตั้งแต่ตอนเดิน กิน และหายใจ
สรุปหลักธรรมทีละหมวดจากเนื้อหาในพระไตรปิฎก แยกเป็นข้อ ๆ อธิบายแบบเข้าใจง่าย พร้อมวิธีนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน
ที่ตั้งของสติ ๔ ฐาน — กาย เวทนา จิต ธรรม ทางสายตรงสู่ความพ้นทุกข์ที่ใช้ได้ตั้งแต่ตอนเดิน กิน และหายใจ
องค์ธรรมแห่งการตรัสรู้ ๗ ข้อ ที่เกิดต่อกันเป็นลำดับ — ใช้เป็นเครื่องมือปรับใจว่าตอนนี้ควรเร่งหรือควรผ่อน
สิ่งกั้นใจ ๕ อย่างที่ทำให้สมาธิไม่ลงและปัญญาไม่เกิด — รู้ชื่อมันแล้วจะแก้ได้ตรงตัว
กำลังใจ ๕ อย่างของผู้ปฏิบัติ — ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา ที่ต้องปรับให้สมดุลกัน ไม่ใช่เร่งข้อเดียว
ทุกข์กายเลี่ยงไม่ได้ แต่ทุกข์ใจที่เติมเข้าไปเองเลี่ยงได้ — อุปมาลูกศรสองดอกที่ใช้ได้ทุกวัน
คู่มือฝึกลมหายใจแบบเป็นขั้นจากพระโอษฐ์ ๑๖ ขั้น — เริ่มที่กาย ผ่านเวทนาและจิต จบที่การปล่อยวาง
วิธีวางใจเมื่อถูกกระทบ จากที่ทรงสอนพระราหุล — ทำใจให้เสมอด้วยแผ่นดิน น้ำ ไฟ และลม
สี่ระดับของใจที่ตั้งมั่น — สัมมาสมาธิในมรรคข้อที่ ๘ ที่ทรงอธิบายไว้เป็นขั้นพร้อมองค์ประกอบของแต่ละขั้น
ทางออกจากใจร้าย ๖ ทาง — ใช้ธรรมที่ตรงข้ามกันเป็นประตูออก เช่น เมตตาเป็นทางออกจากความพยาบาท
ห้าวิธีจัดการความคิดที่ไม่ดีจากวิตักกสัณฐานสูตร เรียงจากเบาไปหนัก — ใช้วิธีแรกก่อน ไม่ได้ผลค่อยขยับไปวิธีถัดไป
สติที่ไปในกาย — ฝึกสติโดยใช้ร่างกายเป็นที่ตั้ง ๗ วิธีจากกายคตาสติสูตร กายอยู่กับปัจจุบันเสมอ จึงเป็นหลักยึดที่…
การระลึกถึงความตายอย่างถูกวิธี — ไม่ใช่เพื่อกลัว แต่เพื่อถามทุกเย็นว่า "ถ้าคืนนี้ตาย ยังมีอะไรที่ควรละแต่ยังไม…
ผลดี ๑๑ ประการของการเจริญเมตตาอย่างสม่ำเสมอ — หลับสบาย ตื่นสบาย ไม่ฝันร้าย เป็นที่รัก ใจตั้งมั่นเร็ว หน้าผ่องใ…
ความสงบกับความเห็นแจ้งต้องไปด้วยกัน — สี่ทางที่พระอานนท์แสดงว่าผู้บรรลุธรรมเดินมา ไม่มีทางเดียวที่ถูกสำหรับทุก…
ความเพียรที่ตึงเกินไปทำให้ฟุ้งซ่าน หย่อนเกินไปทำให้เกียจคร้าน — คำสอนที่พระพุทธเจ้าให้พระโสณะผู้เพียรจนเท้าแตก
จากการเห็นหนึ่งครั้งจนกลายเป็นเรื่องใหญ่ในหัว — ลำดับที่พระมหากัจจานะอธิบาย และพระพุทธเจ้าทรงรับรองว่าหวานเหมื…
มลทิน ๑๖ อย่างที่ทำให้ใจหมอง จากวัตถูปมสูตร — ผ้าที่สกปรกย้อมสีอะไรก็ไม่สวย ใจที่หมองทำดีอะไรก็ไม่ได้ผลเต็มที่
ไม่ตามอดีต ไม่หวังอนาคต เห็นแจ้งสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ และทำความเพียรเสียวันนี้ — คาถาสั้นที่พระพุทธเจ้าทรงอธิบ…
ปีติ สุข และอุเบกขา มีสามระดับ — ที่อาศัยกามคุณ ที่ไม่อาศัยกามคุณ และที่ไม่อาศัยอะไรเลยยิ่งกว่านั้น ความสุขไม่…
โอวาทสั้นที่สุดบทหนึ่งที่ทำให้ผู้ฟังบรรลุธรรมทันที — เห็นก็สักแต่ว่าเห็น ได้ยินก็สักแต่ว่าได้ยิน ไม่เติมตัวเรา…
คาถาที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดบทหนึ่งในสุตตนิบาต — ถ้าได้สหายที่ดีก็ร่วมทางกัน ถ้าไม่ได้ ก็เดินไปผู้เดียวอย่างม…
ช้างป่าที่ถูกจับมาต้องค่อย ๆ ฝึกให้ลืมนิสัยป่า — ใจก็เช่นกัน ต้องผูกไว้กับสติปัฏฐานก่อน แล้วค่อย ๆ ฝึกจนเชื่อง…
พระสูตรแรกของสุตตนิบาต — ผู้ที่กำจัดความโกรธได้เหมือนยาถอนพิษงู ละความกำหนัดได้เหมือนเด็ดดอกบัวในน้ำ ย่อมละฝั่…
พรานปลูกหญ้าล่อเนื้อ ๔ ฝูง ฝูงหนึ่งกินไม่ยั้ง ฝูงหนึ่งหนีสุดโต่ง ฝูงหนึ่งระวังแต่ยังติดกับดัก มีเพียงฝูงสุดท้า…
พระพุทธเจ้าเสด็จเยี่ยมพระวักกลิผู้อาพาธหนักแล้วตรัสว่า จะมีประโยชน์อะไรกับการเห็นกายที่เปื่อยเน่านี้ ผู้ใดเห็น…
เทวดาตั้งปริศนาจอมปลวกที่กลางคืนพ่นควัน กลางวันลุกเป็นไฟ ให้ขุดด้วยศัสตราจนพบพญานาค — พระพุทธเจ้าทรงไขว่าเป็นก…
ปริพาชกประกาศว่า "สิ่งทั้งปวงไม่ควรแก่เรา" พระพุทธเจ้าถามกลับว่าความเห็นนั้นก็ไม่ควรด้วยหรือ — ผู้เห็นโทษของกา…
สำนักหนึ่งสอนว่าการฝึกอินทรีย์คือไม่ดู ไม่ฟัง พระพุทธเจ้าตรัสว่าถ้าอย่างนั้นคนตาบอดหูหนวกก็ฝึกดีแล้ว — การฝึกท…
พระสารีบุตรแสดงบุคคล ๔ จำพวก ผู้มีกิเลสหรือไม่มีกิเลส และรู้หรือไม่รู้ตามจริง พร้อมอุปมาภาชนะสัมฤทธิ์ แล้วชี้ว…
สมัยเป็นพระโพธิสัตว์ พระพุทธเจ้าทรงแยกความคิดเป็นสองฝ่าย คือฝ่ายกาม พยาบาท เบียดเบียน กับฝ่ายออกจากกาม ไม่พยาบ…
สิ่งเล็กน้อยที่ใจไม่ยอมปล่อยอาจผูกมัดได้แน่นเหมือนเถาวัลย์ที่ผูกนกมูลไถ ส่วนผู้ที่พร้อมละ แม้เชือกเหนียวก็ผูกไ…
ช่างไม้ปัญจกังคะกับพระอุทายีเถียงกันว่าเวทนามีสองหรือสามอย่าง พระพุทธเจ้าตรัสว่าทรงแสดงเวทนาไว้หลายปริยาย ใครไ…
เจ้ามหานามะรู้ว่าโลภ โกรธ หลง เป็นเครื่องเศร้าหมองของใจ แต่บางครั้งก็ยังครอบงำใจได้ พระพุทธเจ้าตรัสว่า เพียงเห…
สกุลุทายีกล่าวถึง "วรรณอย่างยิ่ง" และ "โลกที่มีสุขโดยส่วนเดียว" ตามลัทธิอาจารย์ แต่ชี้ไม่ได้ พระพุทธเจ้าทรงแสด…
เวขณสปริพาชกเปล่งว่า "นี้เป็นวรรณอย่างยิ่ง" พระพุทธเจ้าทรงไล่เทียบแสงจากหิ่งห้อยถึงดวงอาทิตย์ ตรัสเรื่องกามคุณ…
พระนันทกะสอนภิกษุณี ๕๐๐ รูปด้วยการถามตอบเรื่องความไม่เที่ยงของอายตนะ ใช้อุปมาประทีปน้ำมัน ต้นไม้ใหญ่ และคนฆ่าโ…
พระพุทธเจ้าทรงแสดงหัวข้อสั้น ๆ ว่า ควรพิจารณาให้วิญญาณไม่ฟุ้งซ่านไปภายนอก ไม่ติดอยู่ภายใน และไม่กระวนกระวายเพร…
พระบาทของพระพุทธเจ้าถูกสะเก็ดหินบาด เกิดเวทนากล้าแข็ง พระองค์ทรงอดกลั้นด้วยสติสัมปชัญญะ ไม่กระสับกระส่าย มารมา…
ยักษ์รูปร่างน่าเกลียดนั่งบนอาสนะของท้าวสักกะ ยิ่งเทวดาโกรธ ยักษ์ยิ่งงาม แต่เมื่อท้าวสักกะเข้าไปหาอย่างนอบน้อม …
อุปมาห้าข้อสำหรับมองขันธ์ ๕ ว่าไม่มีแก่นให้ยึด รูปเหมือนกลุ่มฟองน้ำ เวทนาเหมือนต่อมน้ำ สัญญาเหมือนพยับแดด สังข…
ผู้ที่เห็นขันธ์ ๕ เป็นตัวตนเหมือนสุนัขถูกล่ามที่วิ่งวนอยู่รอบเสาไม่ไปไหน และคำสอนให้พิจารณาจิตของตนเนือง ๆ เพร…
ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ คือทะเลที่มีคลื่น น้ำวน และสัตว์ร้าย ผู้ข้ามได้ยืนอยู่บนบก อารมณ์น่าใคร่คือเบ็ด ๖ ของมา…
อินทรีย์ ๕ มีอารมณ์ต่างกัน แต่มีใจเป็นที่ยึดเหนี่ยว ใจมีสติเป็นที่ยึดเหนี่ยว สติมีวิมุตติ วิมุตติมีนิพพาน และเ…
ได้สิ่งที่อยากก็อิ่มใจ เมื่อสิ่งนั้นเสื่อมไปก็เจ็บเหมือนถูกลูกศรแทง — พระสูตรแรกของอัฏฐกวรรคสอนให้หลีกความติดใ…
คาถาสามสูตรในอัฏฐกวรรคว่าด้วยการยึดความเห็น — ไม่อวดศีลของตน ไม่ประกาศว่าความบริสุทธิ์มาจากความเห็นนี้เท่านั้น…
พระยานาคมุจลินท์ขดกายกันฝนถวายพระพุทธเจ้า แล้วทรงเปล่งอุทานว่าความสุขมีเป็นขั้น ตั้งแต่ความสงัด ความไม่เบียดเบ…
"ละธรรมอย่างหนึ่งได้ เรารับรองความเป็นอนาคามี" — พระสูตรสั้น ๆ ต้นอิติวุตตกะที่ชี้ให้ละทีละอย่าง ทั้งความโกรธ …
คำถามแรกของปารายนวรรค อวิชชาหุ้มห่อโลก ตัณหาฉาบทาโลก กระแสไหลไปในอารมณ์ทั้งปวง มีสติเป็นเครื่องกั้น และปัญญาเป…
ทุกข์ทั้งหลายเกิดเพราะอุปธิ ผู้ไม่รู้จึงสร้างอุปธิแล้วเข้าถึงทุกข์ซ้ำ ๆ ทางข้ามคือรู้ธรรมที่เห็นได้เอง มีสติ แ…
ผู้ไม่มีกาม ไม่มีตัณหา ข้ามความสงสัยได้แล้ว ไม่มีความหลุดพ้นอื่นให้แสวงหาอีก และคำสอนแก่ภัทราวุธะว่า ให้นำตัณห…
พราหมณ์คนหนึ่งมาด่าพระพุทธเจ้าด้วยคำหยาบ พระองค์ถามว่าถ้าแขกไม่รับอาหารที่จัดให้ อาหารนั้นเป็นของใคร — คำด่าที…
คาถา ๕๕ บทของพระตาลปุฏะ อดีตนายบ้านนักเต้นรำ ครึ่งแรกเป็นความใฝ่ฝันว่า "เมื่อไรหนอ" จะได้อยู่อย่างอิสระ ครึ่งห…