จูฬมาลุงโกยวาทสูตร: ลูกศรอาบยาพิษ

ในจูฬมาลุงโกยวาทสูตร มัชฌิมนิกาย พระมาลุงกยบุตรนั่งเร้นอยู่ผู้เดียวแล้วเกิดความคิดไม่พอใจว่า พระพุทธเจ้าไม่ทรงตอบทิฏฐิ ๑๐ ข้อ คือ โลกเที่ยงหรือไม่เที่ยง โลกมีที่สุดหรือไม่มีที่สุด ชีวะกับสรีระเป็นอันเดียวกันหรือต่างกัน และสัตว์เบื้องหน้าแต่ตายไปมีอยู่ ไม่มีอยู่ ทั้งมีทั้งไม่มี หรือมีก็มิใช่ไม่มีก็มิใช่ จึงตั้งใจว่าถ้าไม่ทรงตอบ จะลาสิกขา และถ้าไม่ทรงรู้ ก็ขอให้ตรัสตรง ๆ ว่าไม่รู้

พระพุทธเจ้าตรัสถามว่า เราเคยบอกเธอหรือว่ามาบวชแล้วจะตอบเรื่องเหล่านี้ หรือเธอเคยตั้งเงื่อนไขไว้ก่อนบวชหรือ เมื่อไม่มีทั้งสองอย่าง แล้วจะมาทวงเอากับใคร จากนั้นทรงเล่าอุปมาคนที่ถูกยิงด้วยลูกศรอาบยาพิษ แต่ไม่ยอมให้หมอถอนศรจนกว่าจะรู้ว่าคนยิงเป็นใคร ธนูและลูกศรทำด้วยอะไร คนนั้นจะตายเสียก่อนที่จะรู้

ทรงสรุปว่า ไม่ว่าจะเห็นอย่างไรในเรื่องเหล่านี้ ความเกิด แก่ ตาย โศกเศร้า และทุกข์ก็ยังมีอยู่ พระองค์ทรงบัญญัติการกำจัดทุกข์เหล่านั้นในปัจจุบัน สิ่งที่ไม่ทรงตอบเพราะไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ไม่เป็นไปเพื่อนิพพาน สิ่งที่ทรงตอบคืออริยสัจ ๔