สุภสูตร: ฆราวาสหรือนักบวช ปฏิบัติถูกจึงสำเร็จ

ในสุภสูตร มัชฌิมนิกาย สุภมาณพ บุตรของโตเทยยพราหมณ์ ทูลถามว่าพวกพราหมณ์กล่าวว่าคฤหัสถ์ย่อมยังกุศลธรรมให้สำเร็จ ส่วนบรรพชิตไม่อาจทำได้ พระพุทธเจ้ามีความเห็นอย่างไร พระองค์ตรัสว่าในเรื่องนี้ทรงจำแนกตอบ คฤหัสถ์หรือบรรพชิตก็ตาม ถ้าปฏิบัติผิดย่อมไม่สำเร็จ ถ้าปฏิบัติถูกย่อมสำเร็จ

สุภมาณพกล่าวว่าพราหมณ์บัญญัติธรรม ๕ ประการเพื่อทำบุญและกุศล คือ ความสัตย์ ตบะ พรหมจรรย์ การศึกษาเล่าเรียน และการสละ พระพุทธเจ้าทรงถามว่ามีพราหมณ์คนใด หรืออาจารย์ย้อนขึ้นไปเจ็ดชั่วคน หรือฤๅษีรุ่นก่อน ที่รู้ผลของธรรมเหล่านี้ด้วยตนเองแล้วประกาศหรือไม่ เมื่อไม่มี ก็เปรียบเหมือนแถวคนตาบอดที่เกาะกันเดิน ไม่มีใครในแถวมองเห็น

จากนั้นทรงแสดงว่าธรรม ๕ ประการนั้นเป็นเครื่องประกอบของจิตเพื่อเจริญจิตที่ไม่มีเวร ไม่มีความเบียดเบียน และเมื่อสุภมาณพทูลถามทางสู่ความเป็นสหายกับพรหม ก็ทรงแสดงการแผ่เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ไปทั่วทุกทิศ ท้ายพระสูตรสุภมาณพประกาศตนเป็นอุบาสก