ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๑๕๙
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Abhayaṁ samma te dammi, abhīto bhaṇa sārathi; Yaṁ te sutaṁ vā diṭṭhaṁ vā, rājaputtassa santike”. “Na so mūgo na so pakkho, visaṭṭhavacano ca so; Rajjassa kira so bhīto, akarā ālaye bahū. Purimaṁ sarati so jātiṁ, yattha rajjamakārayi; Kārayitvā tahiṁ rajjaṁ, pāpattha nirayaṁ bhusaṁ. Vīsatiñceva vassāni, tahiṁ rajjamakārayi; Asītivassasahassāni, nirayamhi apacci so. Tassa rajjassa so bhīto, mā maṁ rajjābhisecayuṁ; Tasmā pitu ca mātucca, santike na bhaṇī tadā. Aṅgapaccaṅgasampanno, ārohapariṇāhavā; Visaṭṭhavacano pañño, magge saggassa tiṭṭhati. Sace tvaṁ daṭṭhukāmāsi, rājaputtaṁ tavatrajaṁ; Ehi taṁ pāpayissāmi, yattha sammati temiyo”. “Yojayantu rathe asse, Kacchaṁ nāgāna bandhatha; Udīrayantu saṅkhapaṇavā, Vādantu ekapokkharā. Vādantu bherī sannaddhā, vaggū vādantu dundubhī; Negamā ca maṁ anventu, gacchaṁ puttanivedako. Orodhā ca kumārā ca, vesiyānā ca brāhmaṇā; Khippaṁ yānāni yojentu, gacchaṁ puttanivedako.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) เตมิยชาดก - เหตุผลที่ทรงแสร้งใบ้และการปฏิเสธราชสมบัติ
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า