ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๘ · หน้า ๒๕๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Amma assāsa mā soci, ānayissāma bhātaraṁ; Disodisaṁ gamissāma, bhātupariyesanaṁ caraṁ. Pabbate giriduggesu, gāmesu nigamesu ca; Orena sattarattassa, bhātaraṁ passa āgataṁ”. “Hatthā pamutto urago, pāde te nipatī bhusaṁ; Kacci nu taṁ ḍaṁsī tāta, mā bhāyi sukhito bhava”. “Neva mayhaṁ ayaṁ nāgo, alaṁ dukkhāya kāyaci; Yāvatatthi ahiggāho, mayā bhiyyo na vijjati”. “Ko nu brāhmaṇavaṇṇena, ditto parisamāgato; Avhāyantu suyuddhena, suṇantu parisā mama”. “Tvaṁ maṁ nāgena ālampa, ahaṁ maṇḍūkachāpiyā; Hotu no abbhutaṁ tattha, ā sahassehi pañcahi”. “Ahañhi vasumā aḍḍho, tvaṁ daliddosi māṇava; Ko nu te pāṭibhogatthi, upajūtañca kiṁ siyā. Upajūtañca me assa, pāṭibhogo ca tādiso; Hotu no abbhutaṁ tattha, ā sahassehi pañcahi”. “Suṇohi me mahārāja, vacanaṁ bhaddamatthu te; Pañcannaṁ me sahassānaṁ, pāṭibhogo hi kittima”. “Pettikaṁ vā iṇaṁ hoti, Yaṁ vā hoti sayaṅkataṁ; Kiṁ tvaṁ evaṁ bahuṁ mayhaṁ, Dhanaṁ yācasi brāhmaṇa”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๑๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้