ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๕ · หน้า ๑๐๖ · ข้อ 192
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๔. โมหสูตร

ว่าด้วยโมหะให้ไปสู่ทุคติ

[๑๙๒] จริงอยู่ พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระอรหันต์ตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าได้สดับ มาแล้วว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราไม่พิจารณาเห็นแม้นิวรณ์อันหนึ่งอย่างอื่น ซึ่งเป็นเหตุให้หมู่สัตว์ถูกนิวรณ์หุ้มห่อแล้วแล่นไป ท่องเที่ยวไปสิ้นกาลนาน เหมือนนิวรณ์ คือ อวิชชานี้เลย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หมู่สัตว์ผู้ถูกนิวรณ์ คือ อวิชชาหุ้มห่อแล้วย่อมแล่นไป ท่องเที่ยวไปสิ้นกาลนาน.

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว ในพระสูตรนั้น พระ- ผู้มีพระภาคเจ้าตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

ธรรมอื่นแม้อย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นเหตุ

ให้หมู่สัตว์ถูกธรรมนั้นหุ้มห่อแล้ว ท่อง-

เที่ยวไปสิ้นกาลนาน เหมือนหมู่สัตว์ผู้ถูก

โมหะหุ้นห่อแล้ว ไม่มีเลย ส่วนพระอริย-

สาวกเหล่าใดละโมหะแล้ว ทำลายของ

แห่งความมืดได้แล้ว พระอริยสาวกเหล่า

นั้นย่อมไม่ท่องเที่ยวไปอีก เพราะอวิชชา

อันเป็นต้นเหตุ (แห่งสงสาร) ย่อมไม่มี

แก่พระอริยสาวกเท่านั้น.

เนื้อความแม้นี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้า ได้สดับมาแล้ว ฉะนี้แล.

จบโมหสูตรที่ ๔

หัวข้อ (สรุปโดย AI) เริ่มวรรคที่ ๒: โมหสูตร โกธสูตร มักขสูตร ในรูปแบบ นำสัตว์ไปสู่ทุคติ
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๑๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้