ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๑ · หน้า ๓๗๒ · ข้อ 2336 2337 2338 2339
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ช้างเหล่านั้น ย่อมบันลือเสียงน่าหวาดกลัว

โกรธแม้แต่ลมที่พัดถูกตัว ถ้าเห็นมนุษย์ ณ ที่นั้น

เป็นต้องขยี้เสีย ให้เป็นภัสมธุลี แม้แต่ละอองก็ไม่

ถูกต้องพญาช้างได้เลย.

[๒๓๓๖] ข้าแต่พระราชเทวี เครื่องอาภรณ์ที่

แล้วไปด้วยเงิน แก้วมุกดา แก้วมณี และแก้วไพฑูรย์

มีอยู่ในราชสกุลมากมาย เหตุไร พระแม่เจ้า จึงทรง

พระประสงค์เอางาช้างมาทำเป็นเครื่องประดับเล่า พระ-

แม่เจ้าทรงปรารถนาจะให้ฆ่าพญาช้าง ซึ่งมีงามีรัศมี

๖ ประการเสีย หรือว่าจะให้พญาช้างฆ่าพวกเชื้อแถว

ของนายพรานเสียกระมัง.

[๒๓๓๗] ดูก่อนนายพราน เรามีทั้งความริษยา

ทั้งความน้อยใจ เพราะนึกถึงความหลังเข้าก็ตรอมใจ

ขอท่านจงทำตามความประสงค์ของเรา เราจักให้บ้าน

ส่วยแก่ท่าน ๕ ตำบล.

[๒๓๓๘] พญาช้างนั้นอยู่ที่ตรงไหน เข้าไปยืน

อยู่ที่ไหน ทางไหนเป็นทางที่พญาช้างไปอาบน้ำ อนึ่ง

พญาช้างนั้นอาบน้ำอย่างไร ทำไฉน ข้าพระพุทธเจ้า

จึงจะรู้คติของพญาช้างได้ ?

[๒๓๓๙] ในที่ ๆ พญาช้างอยู่นั้น มีสระอยู่

ไกล้ ๆ น่ารื่นรมย์ มีท่าราบเรียบ ทั้งน้ำก็มาก สะพรั่ง

ไปด้วยพรรณไม้ดอก มีหมู่ภมรมาเคล้าคลึง พญาช้าง

ลงอาบน้ำในสระนี้แหละ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๑๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้