พระวิธุรบัณฑิตผู้มีธุรกิจหาผู้อื่นเสมอเหมือนมิได้ ได้แสดงราชวสดี- ธรรมสอนบุตรภรรยาญาติและมิตรด้วยพุทธลีลา จบลงด้วยประการฉะนี้แล.

จบราชสวดีกัณฑ์

เมื่อพระมหาสัตว์พร่ำสอนบุตรภรรยาญาติและมิตรเป็นต้น อย่างนี้นั่น แลจบลง ก็เป็นวันที่ ๓. พระมหาสัตว์นั้น ครั้นทราบว่าครบกำหนดวันแล้ว อาบน้ำแต่เช้าตรู่ บริโภคโภชนาหารที่รสเลิศต่าง ๆ คิดว่า เราพร้อมด้วย มาณพจักทูลลาพระราชาไป ดังนี้แล้วแวดล้อมด้วยหมู่ญาติไปสู่พระราชนิเวศน์ ถวายบังคมแล้วยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ได้กรามทูลถ้อยคำอันสมควรที่ ตนจะพึงกราบทูล.

พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเนื้อความนั้นจึงตรัสพระคาถาว่า

วิธุรบัณฑิตผู้มีปัญญาเครื่องพิจารณา ครั้นพร่ำ

สอนหมู่ญาติอย่างนี้แล้ว หมู่ญาติมิตรพากันห้อมล้อม

เข้าไปเฝ้าพระราชา ถวายบังคมพระยุคลบาทด้วยเศียร

เกล้า และทำประทักษิณท้าวเธอ แล้วประคองอัญชลี

กราบบังคมทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้ทรงปราบศัตรู

มาณพนี้ปรารถนาจะทำตามความประสงค์จึงจะนำข้า-

พระองค์ไป ข้าพระองค์จะกราบทูลประโยชน์แห่งญาติ

ทั้งหลาย ขอเชิญพระองค์ทรงสดับประโยชน์นั้น ขอ

พระองค์ ได้ทรงพระกรุณาเอาพระทัยใส่ดูแลบุตร

ภรรยาของข้าพระองค์ทั้งทรัพย์อื่น ๆ ที่อยู่ในเรือน

โดยที่หมู่ญาติของข้าพระองค์ จะไม่เสื่อมในภายหลัง

ในเมื่อข้าพระองค์ถวายบังคมลาไปแล้ว ความพลั้ง

พลาดของข้าพระองค์นี้ เหมือนบุคคลพลาดล้มบน