พระสาวก และพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งปวงในการปรินิพพาน. ในการปรินิพ-

พานนั้นท่านเหล่านั้นเป็นอย่างเดียวกันโดยไม่ต่างกันเลย. สมดังที่พระผู้มี-

พระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า ความต่างกันแห่งวิมุติย่อมไม่มี.

อนึ่งในข้อนี้มีคาถา ดังต่อไปนี้ :-

พระศาสดาผู้มีสัจจะ มีจาคะ มีความสงบ

มีปัญญา ผู้อนุเคราะห์ ผู้สะสมบุญบารมีทั้งปวง

ไม่พึงยังประโยชน์ชื่อไรให้สำเร็จบ้าง. พระ-

ศาสดาผู้มีพระมหากรุณา แสวงหาคุณอันเป็น

ประโยชน์ ผู้วางเฉยและไม่คำนึงในสิ่งทั้งปวง

โอ พระชินเจ้า น่าอัศจรรย์. พระศาสดาผู้ทรง

หน่ายในสรรพธรรม ทรงวางเฉยในสัตว์ทั้ง

หลาย ทรงขวนขวายประโยชน์แก่สัตว์ทุกเมื่อ

โอ พระชินเจ้า น่าอัศจรรย์. พระศาสดาทรง

ขวนขวายไม่เกียจคร้าน เพื่อประโยชน์ เพื่อ

ความสุขแก่สรรพสัตว์ ในกาลทั้งปวง โอ

พระชินเจ้า น่าอัศจรรย์.

ให้สำเร็จประโยชน์โดยกาลไหน ? ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถาว่า โดย

กำหนดอย่างต่ำสี่อสงไขยแสนมหากัป. โดยกำหนดอย่างกลาง แปดอสง-