วิภังค์
ฉบับ มมร. · เล่ม ๗๘ · หน้า ๘๗๔ · ข้อ 1072
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

หรือ ดังนี้ แล้วกล่าวว่า ก็ท่านฉาบทาด้วยจันทน์แดง จึงไม่ต้องการให้ดอก ปทุมอันเป็นเครื่องประดับนั้นแก่เรา ดังนี้. บุรุษนั้น คิดว่า แม้ชนนี้ จัก เป็นผู้ทำกรรมเช่นเรานั่นแหละ จึงใคร่จะเสวยผลของกรรมนั้น ดังนี้ ลำดับ นั้น บุรุษผู้มีกงจักรอันพัดผันอยู่ที่ศีรษะนั้น จึงกล่าวว่า เอาเถิด เราจักให้ ดังนี้แล้วเอากงจักรใส่ให้บนศีรษะของนายมิตตวินทุกะแล้วไป.

พระศาสดาทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ ว่า

จตฺพภิ อฏฺชฺฌคมา อฏฺาภิปิ จ โสฬส

โสฬสาภิ จ พาตฺตึส อตฺริจฺฉํ จกฺกมาสโท

อิจฺฉาหตสฺส โปสสฺส จกฺกํ ภมติ มตฺถเก

แปลว่า

บุรุษนั้น (นายมิตตวินทุกะ) ละจาก

นางเวมานิกเปรต ๔ นาง เสวยสมบัติกับ

นางเวมานิกเปรต ๘ นาง ละจากนางเวมานิก

เปรต ๘ นาง เสวยสมบัติอยู่กับนางเวมานิก

เปรต ๑๖ นาง ละจากนางเวมานิกเปรต ๑๖

นางแล้วเสวยสมบัติอยู่กับนางเวมานิกเปรต ๓๒

นาง เป็นผู้มีความอยากเกินประมาณเข้าถึงจักร

อยู่ จักรนั้นย่อมหมุนไปบนศีรษะของบุรุษผู้อัน

ความอยากนำมาแล้ว ดังนี้.

เรื่องอำมาตย์

อำมาตย์คนหนึ่ง มีความอยากเกินประมาณแม้อื่นอีก ก้าวล่วงเขตแดน ของตนเข้าไปสู่แดนของผู้อื่น ถูกโบยตีแล้วในที่นั้น จึงหนีไปสู่ที่เป็นที่อยู่

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๑๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้