ภัททิยสูตร: ข้อกล่าวหาว่ามีมายากลับใจคน
ภทฺทิยสุตฺตํภัททิยลิจฉวีได้ยินว่าพระพุทธเจ้ามีมายาเครื่องกลับใจสาวกของลัทธิอื่น พระองค์ไม่ได้ขอให้เชื่อ แต่ชวนให้ดูเองว่าค…
ภารสุตฺตํ
ภาระ ผู้แบก การแบก และการวาง — พระสูตรสั้นที่อธิบายทุกข์ทั้งหมดด้วยภาพคนแบกของหนัก และบอกว่าการวางลงคือความสุข
ในภารวรรค ขันธสังยุต ทรงแสดงว่า ภาระคืออุปาทานขันธ์ ๕ ผู้แบกภาระคือบุคคลที่มีชื่ออย่างนั้น มีโคตรอย่างนั้น การแบกภาระคือตัณหาที่ทำให้เกิดภพใหม่ และการวางภาระคือความดับตัณหาโดยไม่เหลือ
พระสูตรจบด้วยคาถาว่า "ขันธ์ ๕ เป็นภาระหนักหนอ บุคคลเป็นผู้แบกภาระ การแบกภาระเป็นทุกข์ในโลก การวางภาระเสียได้เป็นสุข" ซึ่งเป็นบทสวดที่คนไทยคุ้นเคยในชื่อ "ภารา หะเว ปัญจักขันธา"
สิ่งที่น่าสังเกตคือ ภาระไม่ใช่ขันธ์ ๕ เฉย ๆ แต่เป็นอุปาทานขันธ์ ๕ คือขันธ์ที่ถูกยึด ส่วนสิ่งที่ทำให้ต้องแบกคือตัณหา
รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ที่ถูกยึดถือว่าเป็นเรา เป็นของเรา คือของหนักที่ต้องแบก
สังเกตคำว่า "ของฉัน" ที่พูดในแต่ละวัน ทุกคำคือของชิ้นหนึ่งที่เรากำลังแบกไว้
ผู้แบกภาระคือบุคคลที่มีชื่ออย่างนั้น มีโคตรอย่างนั้น คือสิ่งที่สมมติเรียกว่าคนคนหนึ่ง
ชื่อ ตำแหน่ง และบทบาทต่าง ๆ ของเราล้วนเป็นป้ายบอกว่าใครกำลังแบก ไม่ใช่ตัวภาระเอง
ตัณหาที่ทำให้เกิดภพใหม่ ประกอบด้วยความกำหนัดด้วยอำนาจความเพลิน เพลิดเพลินในอารมณ์นั้น ๆ ได้แก่ กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา
ของหนักจะไม่หนักถ้าไม่ได้ยกขึ้นมา สิ่งที่ยกคือความอยากให้เป็นหรือไม่ให้เป็น ลองสังเกตความอยากนั้นแทนที่จะสู้กับเรื่องที่เกิด
ความดับตัณหาโดยสำรอกไม่เหลือ ความสละ ความสลัดคืน ความหลุดพ้น ความไม่อาลัย ซึ่งทรงตรัสว่าเป็นสุข
การวางลงทีละเรื่องเล็ก ๆ ก็ให้ความเบาได้จริง เช่น วางความต้องการให้คนอื่นเข้าใจเราในเรื่องที่ไม่สำคัญ
ภาพนี้ใช้ได้ทุกวัน — ความเหนื่อยใจส่วนใหญ่ไม่ได้มาจากสิ่งที่เกิดขึ้น แต่มาจากการยึดว่าร่างกายนี้ต้องเป็นอย่างที่อยาก ความรู้สึกนี้ต้องไม่เกิด ความคิดนี้ต้องถูก
ลองสังเกตช่วงเวลาที่รู้สึก "หนัก" ในแต่ละวัน แล้วถามว่ากำลังแบกขันธ์ไหนอยู่ เช่น ห่วงรูปร่าง (รูป) ไม่อยากรู้สึกแย่ (เวทนา) ยึดภาพจำของคนอื่น (สัญญา) ยึดความคิดของตัวเอง (สังขาร) แค่เห็นว่ากำลังแบกก็เริ่มวางได้บ้างแล้ว
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
ภัททิยลิจฉวีได้ยินว่าพระพุทธเจ้ามีมายาเครื่องกลับใจสาวกของลัทธิอื่น พระองค์ไม่ได้ขอให้เชื่อ แต่ชวนให้ดูเองว่าค…
พระอานนท์ทูลถามว่าหมู่คณะจะอยู่อย่างผาสุกได้อย่างไร พระพุทธเจ้าทรงตอบเป็นขั้น ๆ เริ่มจากรักษาศีลของตนโดยไม่ติเ…
ท้าวสักกะให้พรดาบสอกิตติได้ตามปรารถนา แต่ดาบสไม่ขอทรัพย์หรือสวรรค์ กลับขอให้ใจไม่มีความโลภ ไม่มีโทสะ ไม่ต้องอย…
สี่อย่างที่ทรงบอกว่าประเสริฐกว่าสมบัติของพระเจ้าจักรพรรดิ — ความมั่นใจในพระรัตนตรัยและศีลที่ไม่ขาด