มงคล ๓๘
ใช้ในชีวิตประจำวัน

มงคล ๓๘

อฏฺฐตึส มงฺคลานิ

ข้อปฏิบัติ ๓๘ ข้อที่ทำให้ชีวิตเจริญ เรียงจากเรื่องใกล้ตัวที่สุดไปจนถึงจิตที่ไม่หวั่นไหว — มงคลที่ทำเอาได้ ไม่ใช่มงคลที่รอให้มาถึง

๓๘ ข้อ

เทวดาทูลถามพระพุทธเจ้าว่าอะไรคือมงคลอันสูงสุด พระองค์ทรงตอบด้วยข้อปฏิบัติ ๓๘ ข้อ ไม่มีข้อใดเลยที่เป็นวัตถุนำโชคหรือฤกษ์ยาม ทุกข้อเป็นสิ่งที่คนหนึ่งลงมือทำเองได้ทั้งหมด

ลำดับของมงคลเดินจากสิ่งที่ใกล้ตัวที่สุดออกไปทีละชั้น — เริ่มจากเลือกคนที่คบ ไปสู่การตั้งตัวและการทำงาน ต่อด้วยหน้าที่ต่อครอบครัวและสังคม แล้วจึงเข้าสู่การฝึกใจ และจบที่จิตซึ่งไม่หวั่นไหวไม่ว่าโลกจะเป็นอย่างไร

  1. ๑

    ไม่คบคนพาล อเสวนา จ พาลานํ

    คนพาลคือคนที่ชักนำไปในทางเสื่อม คิดชั่ว พูดชั่ว ทำชั่ว การไม่คบไม่ได้แปลว่าต้องเกลียด แต่แปลว่าไม่เอาชีวิตไปผูกไว้กับเขา

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เริ่มจากลดเวลาที่ใช้ร่วมกันก่อน ไม่ต้องประกาศตัดขาด ระยะห่างที่เพิ่มขึ้นทีละน้อยทำได้จริงกว่าการตัดขาดทันทีแล้วกลับไปเหมือนเดิมในสัปดาห์ถัดมา

  2. ๒

    คบบัณฑิต ปณฺฑิตานญฺจ เสวนา

    บัณฑิตคือผู้มีปัญญา รู้ผิดชอบชั่วดี และพาเราไปในทางที่ดีขึ้น การคบคนแบบนี้คือการยืมสายตาของเขามามองโลกด้วย

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    หาคนที่เก่งกว่าหรือดีกว่าเราสักหนึ่งคนแล้วหาโอกาสได้คุยกันสม่ำเสมอ ถ้าไม่มีในชีวิตจริง เริ่มจากหนังสือและธรรมะของครูบาอาจารย์ก็ได้

  3. ๓

    บูชาคนที่ควรบูชา ปูชา จ ปูชนียานํ

    การให้เกียรติและยกย่องผู้ที่ควรแก่การยกย่อง เช่น พระรัตนตรัย พ่อแม่ ครูอาจารย์ และคนดีที่ทำประโยชน์ให้ส่วนรวม

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    คนที่เราให้เกียรติบ่อย ๆ จะค่อย ๆ กลายเป็นแบบที่เราเดินตาม จึงควรเลือกให้ดีว่าจะยกย่องใครในชีวิตประจำวัน

  4. ๔

    อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม ปฏิรูปเทสวาโส จ

    ถิ่นที่เหมาะสมคือที่ซึ่งมีคนดีให้คบ มีโอกาสทำมาหากินโดยสุจริต และมีธรรมให้ศึกษา ไม่ใช่แค่ทำเลที่สะดวก

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ถ้าย้ายที่อยู่ไม่ได้ ให้จัดสิ่งแวดล้อมที่เลือกได้ก่อน เช่น กลุ่มที่เข้าร่วม สิ่งที่ตามอ่าน และคนที่คุยด้วยทุกวัน

  5. ๕

    เคยทำบุญไว้ก่อน ปุพฺเพ จ กตปุญฺญตา

    ความดีที่สะสมมาก่อนเป็นทุนที่ส่งผลถึงปัจจุบัน ทั้งในแง่นิสัยที่ติดตัวมาและโอกาสดี ๆ ที่มักมาหาคนที่เคยให้ไว้

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    มองข้อนี้เป็นเรื่องอนาคตด้วย — บุญที่ทำวันนี้คือ 'เคยทำบุญไว้ก่อน' ของตัวเราในอีกสิบปีข้างหน้า

  6. ๖

    ตั้งตนไว้ชอบ อตฺตสมฺมาปณิธิ จ

    การวางเป้าหมายและวางตัวให้ถูกทางตั้งแต่ต้น ทั้งเป้าหมายชีวิต ศีลที่จะรักษา และทิศทางที่จะเดิน

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เขียนสิ่งที่ยอมไม่ได้ของตัวเองไว้สัก ๓ ข้อ แล้วใช้มันตัดสินใจเวลามีทางเลือกที่ล่อใจ เส้นที่ขีดไว้ตอนใจปกติเชื่อถือได้กว่าตอนใจกำลังหวั่นไหว

  7. ๗

    เป็นพหูสูต พาหุสจฺจญฺจ

    ความเป็นผู้ได้ยินได้ฟังมาก ศึกษามาก และจำสิ่งที่เป็นประโยชน์ไว้ได้ เป็นทุนความรู้ที่ใช้ตัดสินใจได้ในทุกเรื่อง

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ตั้งเป้าอ่านหรือฟังเรื่องที่มีสาระวันละนิด และจดสิ่งที่ได้ไว้สั้น ๆ ความรู้ที่จดไว้ใช้ได้จริงกว่าความรู้ที่ผ่านหูผ่านตาแล้วหายไป

  8. ๘

    มีศิลปะ สิปฺปญฺจ

    มีทักษะวิชาชีพที่ทำให้เลี้ยงตัวได้โดยสุจริต ข้อนี้ยืนยันว่าพระพุทธศาสนาไม่ได้มองว่าการทำมาหากินเป็นเรื่องนอกธรรม

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ลงทุนพัฒนาทักษะหลักของตัวเองปีละอย่างน้อยหนึ่งเรื่อง ทักษะที่คมขึ้นคือหลักประกันที่ติดตัวไปได้ทุกที่

  9. ๙

    มีวินัยที่ศึกษาดีแล้ว วินโย จ สุสิกฺขิโต

    การรู้และรักษาระเบียบวินัย ทั้งวินัยของหมู่คณะและวินัยที่ตั้งไว้กับตัวเอง คนมีวินัยดีจะไม่สร้างปัญหาให้ตัวเองและคนรอบข้าง

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เลือกวินัยส่วนตัวหนึ่งข้อที่ทำได้ทุกวัน เช่น เวลานอน หรือเวลาเริ่มงาน แล้วรักษาให้ได้หนึ่งเดือนก่อนจะเพิ่มข้อถัดไป

  10. ๑๐

    มีวาจาเป็นสุภาษิต สุภาสิตา จ ยา วาจา

    คำพูดที่จริง ไพเราะ มีประโยชน์ และพูดถูกกาล วาจาเป็นสิ่งที่คนอื่นใช้ตัดสินเรามากที่สุดในแต่ละวัน

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ก่อนพูดเรื่องที่อ่อนไหว ลองเรียบเรียงในใจสักรอบว่า 'จริงไหม มีประโยชน์ไหม ถูกเวลาไหม' สามคำถามนี้กรองได้เกือบทุกกรณี

  11. ๑๑

    บำรุงบิดามารดา มาตาปิตุอุปฏฺฐานํ

    การเลี้ยงดูและดูแลพ่อแม่ให้สมกับที่ท่านเลี้ยงเรามา ทั้งเรื่องปัจจัยสี่ กำลังใจ และเวลาที่ให้ท่าน

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    นอกจากเรื่องเงิน สิ่งที่ท่านต้องการมากที่สุดมักเป็นเวลาและการได้คุยด้วย ตั้งเวลาโทรหาท่านเป็นประจำเหมือนนัดสำคัญ

  12. ๑๒

    เลี้ยงดูบุตร ปุตฺตสงฺคโห

    การเลี้ยงดูลูกให้ได้ทั้งปัจจัยและการอบรม ห้ามจากความชั่ว ให้ตั้งอยู่ในความดี และให้ได้ศึกษาตามสมควร

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    สิ่งที่ลูกเรียนรู้มากที่สุดคือสิ่งที่พ่อแม่ทำให้ดู ไม่ใช่สิ่งที่พ่อแม่สอน เลือกปรับพฤติกรรมตัวเองหนึ่งอย่างที่ไม่อยากให้ลูกทำตาม

  13. ๑๓

    สงเคราะห์คู่ครอง ทารสงฺคโห

    การดูแลคู่ครองด้วยความให้เกียรติ ซื่อสัตย์ และแบ่งเบาภาระกัน เป็นมงคลเพราะครอบครัวที่มั่นคงคือฐานของทุกเรื่องที่เหลือ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ถามไถ่กันวันละครั้งแบบตั้งใจฟังจริง ๆ โดยไม่ถือมือถือไปด้วย ความสม่ำเสมอเล็ก ๆ นี้กันปัญหาใหญ่ได้มากกว่าที่คิด

  14. ๑๔

    ทำงานไม่คั่งค้าง อนากุลา จ กมฺมนฺตา

    การงานที่ไม่สับสนอากูล คือทำเป็นลำดับ ไม่ทิ้งค้าง และรู้ว่าอะไรควรทำก่อนหลัง งานที่ค้างคาเป็นภาระของใจตลอดเวลาแม้ในวันหยุด

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ปิดงานค้างที่เก่าที่สุดให้ได้วันละหนึ่งเรื่อง ความโล่งที่ได้จากการปิดงานเก่ามักมากกว่าการเริ่มงานใหม่

  15. ๑๕

    ให้ทาน ทานญฺจ

    การแบ่งปันสิ่งของ ความรู้ เวลา และแรงกาย ทานเป็นมงคลเพราะทำให้ความตระหนี่ในใจเบาลงทุกครั้งที่ให้

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ให้เล็ก ๆ แต่สม่ำเสมอ และให้ในสิ่งที่ผู้รับขาดจริง จะเปลี่ยนนิสัยใจได้มากกว่าการให้ก้อนใหญ่นาน ๆ ครั้ง

  16. ๑๖

    ประพฤติธรรม ธมฺมจริยา จ

    การดำเนินชีวิตให้สอดคล้องกับธรรม คือทำสิ่งที่ถูกต้องแม้ไม่มีใครบังคับ และเว้นสิ่งที่ผิดแม้ไม่มีใครเห็น

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ใช้เกณฑ์ว่าถ้าทุกคนทำแบบที่เรากำลังจะทำ สังคมจะดีขึ้นหรือแย่ลง คำตอบมักชัดในไม่กี่วินาที

  17. ๑๗

    สงเคราะห์ญาติ ญาตกานญฺจ สงฺคโห

    การช่วยเหลือเกื้อกูลญาติพี่น้องตามกำลัง ทั้งยามปกติและยามเดือดร้อน โดยไม่ต้องรอให้เขาเอ่ยปากขอ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ช่วยในแบบที่ไม่ทำให้เขาอ่อนแอลง เช่น ช่วยหาทางแก้ปัญหาร่วมกันมากกว่าการให้เงินซ้ำ ๆ โดยไม่แก้ที่ต้นเหตุ

  18. ๑๘

    ทำงานที่ไม่มีโทษ อนวชฺชานิ กมฺมานิ

    ประกอบการงานและกิจกรรมที่ไม่ผิดศีลธรรมและไม่เบียดเบียนใคร งานที่ไม่มีโทษทำให้หลับสบายทุกคืนโดยไม่ต้องหาเหตุผลมาปลอบตัวเอง

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ถ้างานที่ทำมีบางส่วนที่เบียดเบียนคนอื่นอยู่ ให้เริ่มแก้จากจุดที่เราตัดสินใจเองได้ก่อน ไม่ต้องรอเปลี่ยนทั้งระบบ

  19. ๑๙

    งดเว้นจากบาป อารตี วิรตี ปาปา

    การเว้นขาดจากความชั่วทั้งทางกาย วาจา และใจ ทั้งการไม่ทำเองและไม่สนับสนุนให้คนอื่นทำ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    จุดที่พลาดง่ายที่สุดคือเรื่องเล็กที่คิดว่าไม่มีใครรู้ ให้ถือว่าเรื่องเล็กนี่แหละคือแบบฝึกหัดจริงของข้อนี้

  20. ๒๐

    สำรวมจากการดื่มน้ำเมา มชฺชปานา จ สญฺญโม

    การไม่ดื่มสุราและของมึนเมา เพราะเมื่อสติหายไป มงคลข้ออื่นที่รักษามาทั้งหมดก็พังตามได้ในคืนเดียว

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    รวมถึงสิ่งที่ทำให้ขาดสติในยุคนี้ เช่น การเสพสื่อจนดึกทุกคืน ลองกำหนดเวลาหยุดไว้ล่วงหน้าแล้วดูคุณภาพของวันถัดไป

  21. ๒๑

    ไม่ประมาทในธรรม อปฺปมาโท จ ธมฺเมสุ

    ความไม่เผลอ ไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยไม่ได้ทำสิ่งที่ควรทำ ทรงเน้นข้อนี้เป็นพิเศษถึงขั้นเป็นปัจฉิมโอวาท

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ถามตัวเองก่อนนอนว่าวันนี้ได้ทำสิ่งที่สำคัญจริง ๆ หรือทำแต่สิ่งที่เร่งด่วน คำถามนี้กันชีวิตไม่ให้ไหลไปเฉย ๆ ทีละปี

  22. ๒๒

    มีความเคารพ คารโว จ

    ความเคารพในบุคคลและในสิ่งที่ควรเคารพ เช่น พระรัตนตรัย การศึกษา กติกา และผู้มีคุณ ความเคารพทำให้เรารับสิ่งดีจากคนอื่นได้

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    คนที่ดูถูกทุกอย่างมักเรียนรู้ได้น้อยที่สุด ลองตั้งใจฟังคนที่เราไม่ค่อยเห็นด้วยให้จบก่อนสักครั้ง

  23. ๒๓

    มีความถ่อมตน นิวาโต จ

    ความอ่อนน้อม ไม่ถือตัว ไม่อวดดี คนที่ถ่อมตนมีที่ว่างพอให้ความรู้ใหม่เข้ามาได้เสมอ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ฝึกพูดว่า 'ผมยังไม่รู้เรื่องนี้ ช่วยอธิบายหน่อย' ให้ติดปาก ประโยคนี้เปิดประตูการเรียนรู้ได้มากกว่าการแกล้งรู้

  24. ๒๔

    มีความสันโดษ สนฺตุฏฺฐี จ

    ความยินดีตามมีตามได้ พอใจในสิ่งที่หามาได้โดยชอบธรรม สันโดษไม่ได้แปลว่าหยุดพัฒนา แต่แปลว่าไม่ทุกข์เพราะสิ่งที่ยังไม่มี

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เลิกเทียบชีวิตตัวเองกับภาพที่คนอื่นเลือกมาโพสต์ ถ้าเลิกยาก ให้ลดเวลาดูฟีดลงครึ่งหนึ่งแล้วสังเกตใจตัวเองในสองสัปดาห์

  25. ๒๕

    มีความกตัญญู กตญฺญุตา จ

    การรู้คุณคนและตอบแทนคุณท่าน ทั้งพ่อแม่ ครูอาจารย์ ผู้มีพระคุณ และแม้แต่สิ่งแวดล้อมที่เอื้อให้เราอยู่ได้

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เดือนละครั้ง เลือกคนหนึ่งคนที่เคยช่วยเราแล้วบอกขอบคุณให้ชัดเจน คนส่วนใหญ่ไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งที่เขาทำมีความหมายแค่ไหน

  26. ๒๖

    ฟังธรรมตามกาล กาเลน ธมฺมสฺสวนํ

    การหาโอกาสฟังธรรมเป็นระยะ ๆ เพื่อเติมความเข้าใจและเตือนใจไม่ให้ไหลไปตามกระแส

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ไม่ต้องรอวันพระ ฟังธรรมสิบนาทีระหว่างเดินทางสัปดาห์ละสองสามครั้งก็เปลี่ยนทิศของความคิดได้แล้ว

  27. ๒๗

    มีความอดทน ขนฺตี จ

    ความอดทนต่อความลำบาก ต่อทุกขเวทนา และต่อคำพูดที่กระทบใจ ทรงยกย่องว่าขันติเป็นตบะอย่างยิ่ง

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เวลาถูกพูดแรงใส่ ให้หน่วงไว้หนึ่งลมหายใจก่อนตอบ ช่องว่างสั้น ๆ นี้แยกระหว่างการตอบอย่างมีสติกับการระเบิด

  28. ๒๘

    เป็นผู้ว่าง่าย โสวจสฺสตา

    ความเป็นคนที่ว่ากล่าวตักเตือนได้ ฟังคำเตือนแล้วนำไปปรับจริง ไม่ใช่ฟังแล้วโต้กลับทันทีหรือเก็บไปโกรธ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เวลามีคนเตือน ให้ตอบว่า 'ขอบคุณ เดี๋ยวขอคิดดู' ก่อนเสมอ แล้วค่อยกลับมาพิจารณาตอนใจเย็น

  29. ๒๙

    เห็นสมณะ สมณานญฺจ ทสฺสนํ

    การได้พบและเข้าใกล้ผู้ประพฤติดีปฏิบัติชอบ เพราะการได้เห็นตัวอย่างที่มีชีวิตจริงสอนได้มากกว่าคำอธิบาย

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    หาโอกาสเข้าวัดหรือพบครูบาอาจารย์ที่ศรัทธาปีละสองสามครั้ง บรรยากาศรอบตัวมีผลต่อใจมากกว่าที่เรารู้ตัว

  30. ๓๐

    สนทนาธรรมตามกาล กาเลน ธมฺมสากจฺฉา

    การพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องธรรมกับผู้รู้หรือเพื่อนที่สนใจเหมือนกัน ทำให้ความเข้าใจที่คลุมเครือชัดขึ้น

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ชวนเพื่อนสักคนคุยเรื่องที่อ่านหรือฟังมาสัปดาห์ละครั้ง การอธิบายให้คนอื่นฟังคือวิธีตรวจสอบว่าเราเข้าใจจริงหรือแค่จำได้

  31. ๓๑

    มีความเพียรเผากิเลส ตโป จ

    ความเพียรที่เผาความชั่วในใจให้เบาบางลง เช่น การสำรวมอินทรีย์ การถือศีลให้เคร่งขึ้นเป็นช่วง ๆ และการฝึกใจอย่างต่อเนื่อง

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เลือกกิเลสที่รู้ตัวว่าหนักที่สุดมาหนึ่งข้อแล้วตั้งใจสู้เฉพาะข้อนั้นทั้งเดือน การสู้ทีละตัวชนะได้จริงกว่าการสู้ทุกตัวพร้อมกัน

  32. ๓๒

    ประพฤติพรหมจรรย์ พฺรหฺมจริยญฺจ

    การดำเนินชีวิตอย่างประเสริฐ สำหรับผู้ครองเรือนคือความซื่อสัตย์ต่อคู่ครองและการฝึกใจตามมรรค สำหรับผู้ออกบวชคือพรหมจรรย์เต็มรูปแบบ

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ในชีวิตคู่ ข้อนี้เริ่มที่ความโปร่งใส — ไม่มีอะไรที่ต้องปิดจากคนที่อยู่ด้วยกัน

  33. ๓๓

    เห็นอริยสัจ อริยสจฺจาน ทสฺสนํ

    การเห็นความจริง ๔ ประการตามที่เป็นจริง คือเห็นทุกข์ เหตุของทุกข์ ความดับทุกข์ และทางปฏิบัติ ไม่ใช่แค่ท่องได้

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ฝึกจากเรื่องเล็กในชีวิต — ทุกครั้งที่ทุกข์ ให้ไล่สี่ขั้นว่าทุกข์เรื่องอะไร เพราะอยากอะไร วางได้ไหม และจะทำอะไรต่อ

  34. ๓๔

    ทำนิพพานให้แจ้ง นิพฺพานสจฺฉิกิริยา จ

    การลงมือปฏิบัติจนเข้าถึงความดับทุกข์ด้วยตนเอง ไม่ใช่เพียงเชื่อว่ามีอยู่ ข้อนี้คือจุดหมายปลายทางของมงคลทั้งหมด

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    ทุกครั้งที่วางความอยากลงได้แม้ชั่วขณะ นั่นคือรสของข้อนี้ในระดับที่สัมผัสได้ และเป็นหลักฐานว่าทางนี้ไม่ใช่เรื่องไกลตัว

  35. ๓๕

    จิตไม่หวั่นไหวในโลกธรรม ผุฏฺฐสฺส โลกธมฺเมหิ จิตฺตํ ยสฺส น กมฺปติ

    ใจที่มั่นคงเมื่อเจอโลกธรรม ๘ คือ ได้ลาภ–เสื่อมลาภ ได้ยศ–เสื่อมยศ สรรเสริญ–นินทา สุข–ทุกข์ เพราะรู้ว่าทั้งแปดอย่างหมุนเวียนเป็นธรรมดา

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    เวลาถูกชมหรือถูกด่า ให้เตือนตัวเองว่านี่คือสองในแปดข้อที่ต้องเจออยู่แล้ว การรู้ล่วงหน้าว่ามันจะมาทำให้ใจกระเพื่อมน้อยลงมาก

  36. ๓๖

    จิตไม่โศก อโสกํ

    ใจที่ไม่จมอยู่กับความเศร้าเมื่อเจอความพลัดพราก เพราะเข้าใจความไม่เที่ยงจนยอมรับได้ ไม่ใช่เพราะไม่รู้สึกอะไร

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    อนุญาตให้ตัวเองเศร้าได้ตามจริง แต่ไม่ต้องเติมความคิดซ้ำ ๆ เข้าไป ความเศร้าที่ไม่ถูกเติมมักคลายเร็วกว่าที่คิด

  37. ๓๗

    จิตปราศจากธุลี วิรชํ

    ใจที่สะอาดจากธุลีคือราคะ โทสะ และโมหะ ไม่ถูกย้อมด้วยความอยากและความขุ่นจนมองอะไรไม่ตรง

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    สังเกตว่าเวลาตัดสินใจตอนโกรธหรือตอนอยากมาก ผลมักออกมาไม่ดี จึงควรเลื่อนการตัดสินใจสำคัญออกไปจนใจใส

  38. ๓๘

    จิตเกษม เขมํ

    ใจที่ปลอดโปร่งและปลอดภัยจากเครื่องผูกทั้งปวง เป็นข้อสุดท้ายซึ่งเป็นผลรวมของมงคลทุกข้อที่ผ่านมา

    นำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

    วัดความก้าวหน้าจากความเบาของใจในวันธรรมดา ไม่ใช่จากความสงบตอนนั่งสมาธิ เพราะใจที่เกษมจริงคือใจที่ปลอดโปร่งแม้ในวันที่งานยุ่ง

ลองใช้ในชีวิตประจำวัน

มงคล ๓๘ อ่านรวดเดียวแล้วจำไม่ไหวเป็นเรื่องปกติ วิธีใช้ที่ได้ผลคือเลือกมาสัปดาห์ละข้อแล้วทำจริงข้อเดียว ครบทั้งชุดใช้เวลาประมาณเก้าเดือน ซึ่งคุ้มกว่าการอ่านจบในสิบนาทีแล้วไม่ได้ทำอะไรเลย

ถ้าไม่รู้จะเริ่มข้อไหน ให้เริ่มที่ ๔ ข้อแรก เพราะเป็นข้อที่กำหนดว่าชีวิตที่เหลือจะง่ายหรือยาก — คบใคร ไม่คบใคร ให้เกียรติใคร และอยู่ที่ไหน

ที่มาในพระไตรปิฎก

คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง

หลักธรรมอื่นที่น่าสนใจ

ชตุกัณณีมาณวกปัญหานิทเทส: เผาสิ่งที่ผ่านมา ไม่ก่อสิ่งที่ยังไม่มา

ชตุกณฺณีมาณวกปญฺหานิทฺเทโส

ชตุกัณณีขอให้ตรัสบอกทางแห่งความสงบ คำตอบสั้นมาก คือกำจัดความกำหนัดในกาม เผาสิ่งที่มีมาก่อนให้เหือดแห้ง อย่าให้…

อนุกัมปกสูตร: พระเจ้าอาวาสผู้อนุเคราะห์ชาวบ้าน

อาวาสิโก ภิกฺขุ คิหึ อนุกมฺปติ

ธรรม ๕ ข้อที่ภิกษุเจ้าอาวาสใช้อนุเคราะห์คฤหัสถ์ ตั้งแต่ชวนให้ตั้งอยู่ในศีล ให้เห็นธรรม ไปเยี่ยมไข้แล้วเตือนสติ…

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๔๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้