รตนัตตยัปปณามคาถา
รตนตฺตยปฺปณามคาถาคาถาสี่บทที่กราบพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ด้วยภาพเปรียบ แล้วอุทิศบุญจากการกราบนั้น
สงฺฆาภิถุติ
บทสรรเสริญพระสงฆ์ในทำวัตรเช้า กล่าวถึงหมู่สาวกที่ปฏิบัติดีจนเห็นธรรมแล้ว
สวดต่อจากธัมมาภิถุติ ปิดท้ายชุดสรรเสริญพระรัตนตรัยในทำวัตรเช้า
หลายคนสวดบทนี้แล้วนึกถึงครูบาอาจารย์ที่ตนเคารพ ซึ่งก็เป็นการระลึกที่ตรงกับความหมายของบท เพราะคำว่าสังฆะในที่นี้หมายถึงหมู่ผู้ปฏิบัติที่เห็นผลแล้ว ไม่ได้หมายถึงองค์กรหรือสถาบัน
บทนี้บอกลักษณะการปฏิบัติของหมู่สาวกสี่อย่าง คือปฏิบัติดี ปฏิบัติตรง ปฏิบัติเพื่อรู้ธรรมที่ควรรู้ และปฏิบัติสมควร จากนั้นจึงระบุว่าหมู่นี้คือคู่บุรุษสี่คู่ นับเรียงตัวได้แปดบุคคล ซึ่งหมายถึงผู้ที่กำลังเข้าถึงมรรคและผู้ที่ได้ผลแล้วในสี่ระดับ
ท่อนท้ายว่าท่านเหล่านี้ควรแก่ของที่เขานำมาถวาย ควรแก่การต้อนรับ ควรแก่ของทำบุญ และควรแก่การกราบไหว้ เป็นเนื้อนาบุญของโลก คำว่าเนื้อนาบุญเป็นภาพเปรียบ คือให้ทานกับผู้มีคุณธรรมเหมือนหว่านเมล็ดลงในนาดี
ถ้อยคำทั้งหมดมาในธชัคคสูตร บทสวดไทยนำมาเรียงและปิดท้ายด้วยคำกราบเช่นเดียวกับสองบทก่อน
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
คาถาสี่บทที่กราบพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ด้วยภาพเปรียบ แล้วอุทิศบุญจากการกราบนั้น
บทเปิดทำวัตรเช้า กล่าวถวายดอกไม้ ธูป เทียน แด่พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ก่อนเริ่มสวดบทอื่น
บทปิดทำวัตรเช้า ทบทวนอริยสัจข้อทุกข์ ความไม่เที่ยงของขันธ์ห้า และตั้งใจปฏิบัติตามกำลังที่มี
คำนอบน้อมสั้นๆ ที่ว่าสามครั้งก่อนจะสวดบทอื่น เป็นประโยคเดียวกับที่ขึ้นต้นพระไตรปิฎกทุกเล่ม