1. Nānattavagga
Dhātunānattasutta Sāvatthiyaṁ viharati. “Dhātunānattaṁ vo, bhikkhave, desessāmi. Taṁ suṇātha, sādhukaṁ manasi karotha, bhāsissāmī”ti. “Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paccassosuṁ. Bhagavā etadavoca: “Katamañca, bhikkhave, dhātunānattaṁ? Cakkhudhātu rūpadhātu cakkhuviññāṇadhātu, sotadhātu saddadhātu sotaviññāṇadhātu, ghānadhātu gandhadhātu ghānaviññāṇadhātu, jivhādhātu rasadhātu jivhāviññāṇadhātu, kāyadhātu phoṭṭhabbadhātu kāyaviññāṇadhātu, manodhātu dhammadhātu manoviññāṇadhātu— idaṁ vuccati, bhikkhave, dhātunānattan”ti. Paṭhamaṁ.
1. Nānattavagga
Phassanānattasutta Sāvatthiyaṁ viharati. “Dhātunānattaṁ, bhikkhave, paṭicca uppajjati phassanānattaṁ. Katamañca, bhikkhave, dhātunānattaṁ? Cakkhudhātu sotadhātu ghānadhātu jivhādhātu kāyadhātu manodhātu— idaṁ vuccati, bhikkhave, dhātunānattaṁ.