[๓๓๒] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อาราม ของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ธรรมิกอุบาสก พร้อมด้วยอุบาสก ๕๐๐ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ถวายบังคม แล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วย คาถาว่า

[๓๓๓] ข้าแต่พระโคดม ผู้มีพระ-

ปัญญาเสมอด้วยแผ่นดิน ข้าพระองค์ขอทูล

ถามพระองค์ อุบาสกผู้ออกบวชเป็น

บรรพชิตก็ดี อุบาสกผู้ยังอยู่ครองเรือนอีก

ก็ดี บรรดาสาวกทั้งสองพวกนี้ สาวกระทำ

อย่างไรจึงจะเป็นผู้ยังประโยชน์ให้สำเร็จ.

พระองค์เท่านั้นแล ทรงทราบชัดซึ่ง

คติและความสำเร็จของโลกพร้อมทั้งเทวโลก

บุคคลผู้เห็นประโยชน์อันละเอียดเช่นกับ

พระองค์ย่อมไม่มี บัณฑิตทั้งหลายย่อมกล่าว

พระองค์แล ว่าเป็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ