นรชนเมื่อเห็นย่อมเห็นนามรูป และ

ครั้นเห็นแล้ว จักรู้ทั่วถึงนามรูปเหล่านั้นที

เดียวโดยความเป็นของเที่ยง หรือโดยความ

เป็นสุข นรชนนั้น จะเห็นนามรูปมากหรือ

น้อยโดยความเป็นของเที่ยงและเป็นสุข ก็

จริง ถึงกระนั้น ผู้ฉลาดทั้งหลาย ย่อมไม่

กล่าวความบริสุทธิ์ด้วยความเห็นนั้นเลย.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

ชนผู้ทำทิฏฐิที่ตนกำหนดไว้ในเบื้อง

หน้า มีปกติกล่าวตามความมั่นใจ ไม่ใช่

เป็นผู้อันบุคคลอื่นพึงจะแนะนำได้ง่ายเลย ผู้

นั้นอาศัยครูคนใดแล้ว ก็เป็นผู้กล่าวความ

ดีงามในครูคนนั้น ผู้นั้นเป็นผู้กล่าวความ

บริสุทธิ์ ได้เห็นความถ่องแท้ในทิฏฐิของตน.

พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า

พราหมณ์รู้แล้ว ย่อมไม่เข้าถึงเครื่อง

กำหนด ด้วยตัณหาและทิฏฐิ ไม่แล่นไปด้วย

ทิฏฐิ และไม่มีตัณหาทิฏฐิเครื่องผูกพันด้วย

ญาณ อนึ่ง พราหมณ์นั้น ได้รู้สมมติ คือ

ทิฏฐิทั้งหลายเป็นอันมากแล้ววางเฉย ชน

เหล่าอื่นย่อมยึดถือทิฏฐิเหล่านั้น.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า