มหาปชาปตีโคตมีเถริยาปทาน

มิได้ย่อหย่อนยังดำรงอยู่ตราบใด ตราบนั้นเป็นเวลาสมควรแล้ว

ที่ฉันจะนิพพาน ลูกเอ๋ย อย่าได้เศร้าโศกถึงแม่เลย

[๑๒๔] พระชินเจ้า พระราหุล พระอัญญาโกณฑัญญะ

พระอานนท์ และพระนันทะเป็นต้น ก็ยังดำรงอยู่

ขอให้เดียรถีย์จงเป็นผู้มีความโง่เขลาถูกกำจัดเสียเถิด

ลูก ๆ ถึงเวลาที่แม่จะนิพพานแล้วมิใช่หรือ

[๑๒๖] ความปรารถนาที่แม่ตั้งไว้ตั้งแต่ต้นมาช้านาน

เวลานี้เป็นเวลาที่กลองอานันทเภรีบันลือเสียง

ลูกเอ๋ย น้ำตาจะมีประโยชน์อะไรแก่พวกลูก

ลูกทั้งหลายก็จงเจริญรอยตามความยินดีนั้น ฉันนั้นเถิด”

[๑๒๙] ครั้นพระนางพร่ำสอนอุบาสิกาเหล่านั้นอย่างนี้แล้ว

มีภิกษุณีทั้งหลายห้อมล้อมเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า

แบบตัวอักษร