อภิณหปัจจเวกขณ์ (บทพิจารณาเนือง ๆ ห้าข้อ)
อภิณฺหปจฺจเวกฺขณบทพิจารณาห้าข้อเรื่องความแก่ ความเจ็บ ความตาย การพลัดพราก และการกระทำของตน นิยมสวดต่อท้ายทำวัตรเย็น
ธมฺมานุสฺสติ
บทสั้นที่ทบทวนคุณของพระธรรมหกข้อ ตั้งแต่เป็นธรรมที่ตรัสไว้ดีแล้ว จนถึงเป็นสิ่งที่ต้องรู้ด้วยตนเอง
สวดต่อจากพุทธาภิคีติ เป็นบทที่สองของชุดอนุสสติในทำวัตรเย็น
เป็นบทสั้นมาก ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที แต่หลายคนชอบสวดซ้ำช้า ๆ แล้วหยุดคิดตามแต่ละข้อ
คุณของพระธรรมหกข้อในบทนี้มาจากถ้อยคำเดิมในพระไตรปิฎก แต่ละข้อบอกลักษณะของคำสอนที่ตรวจสอบได้
สันทิฏฐิโกคือผู้ปฏิบัติเห็นผลได้ด้วยตนเอง อะกาลิโกคือไม่ขึ้นกับเวลา ไม่ต้องรอชาติหน้า เอหิปัสสิโกคือกล้าเชิญให้มาดูมาตรวจสอบ โอปะนะยิโกคือควรน้อมเข้ามาลองทำกับใจตนเอง และปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ คือแต่ละคนต้องรู้เอง บอกต่อกันไม่ได้
รวมกันแล้วหกข้อนี้เป็นเหมือนคำเชิญให้ทดลองมากกว่าคำสั่งให้เชื่อ ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่คนนิยมสวดบทนี้ก่อนนั่งสมาธิ
คลิกเพื่อไปอ่านเนื้อหาจริงในหน้าที่อ้างถึง
บทพิจารณาห้าข้อเรื่องความแก่ ความเจ็บ ความตาย การพลัดพราก และการกระทำของตน นิยมสวดต่อท้ายทำวัตรเย็น
บททบทวนพระคุณของพระพุทธเจ้าตามถ้อยคำที่มาในพระไตรปิฎก สวดเป็นบทแรกของชุดอนุสสติในทำวัตรเย็น
บทกวีสรรเสริญพระธรรมว่าเป็นเครื่องขจัดความมืดและเป็นที่พึ่งอันเกษม จบด้วยคำขอขมา
บทกวีสรรเสริญพระพุทธเจ้า ต่อท้ายพุทธานุสสติ จบลงด้วยคำขอขมาในสิ่งที่เคยล่วงเกิน