มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๓๑๕ · ข้อ 143
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๔๐๕}[๑๔๓] ๑. ภิกษุไม่จงใจ

๒. ภิกษุไม่มีสติ

๓. ภิกษุผู้ไม่รู้

๔. ภิกษุวิกลจริต

๕. ภิกษุต้นบัญญัติ

สัปปาณกสิกขาบทที่ ๑๐ จบ

ภูตคามวรรคที่ ๒ จบ

รวมสิกขาบทที่มีในภูตคามวรรค ภูตคามวรรคมี ๑๐ สิกขาบท คือ

๑. ภูตคามสิกขาบท

ว่าด้วยการพรากภูตคาม

๒. อัญญวาทกสิกขาบท

ว่าด้วยการกล่าวกลบเกลื่อน

๓. อุชฌาปนกสิกขาบท

ว่าด้วยการกล่าวให้เพ่งโทษ

๔. ปฐมเสนาสนสิกขาบท

ว่าด้วยเสนาสนะข้อที่ ๑

๕. ทุติยเสนาสนสิกขาบท

ว่าด้วยเสนาสนะข้อที่ ๒

๖. อนุปขัชชสิกขาบท

ว่าด้วยการเข้าไปแทรกแซง

๗. นิกกัฑฒนสิกขาบท

ว่าด้วยการฉุดลากออก

๘. เวหาสกุฏิสิกขาบท

ว่าด้วยกุฎีชั้นลอย

๙. มหัลลกวิหารสิกขาบท

ว่าด้วยการสร้างวิหารใหญ่

๑๐. สัปปาณกสิกขาบท

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ภูตคามวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ (สัปปาณกสิกขาบท) — จบวรรคที่ ๒ (ภูตคามวรรค)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า