มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๔๗๘ · ข้อ 349
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

อุปสัมบันต้องการจะทำให้อนุปสัมบันตกใจ บอกทางกันดารเพราะมีโจร กันดารเพราะมีสัตว์ร้าย หรือกันดารเพราะมีปีศาจ อนุปสัมบันผู้ถูกทำให้ตกใจนั้น จะกลัวหรือไม่กลัวก็ตาม ต้องอาบัติทุกกฏ

{๖๐๒}อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าเป็นอุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ

อนุปสัมบัน ภิกษุไม่แน่ใจ ต้องอาบัติทุกกฏ

อนุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าเป็นอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๖๐๓} [๓๔๙] ๑. ภิกษุไม่ต้องการจะทำให้ตกใจ นำรูป เสียง กลิ่น รส หรือ

โผฏฐัพพะเข้าไปใกล้

๒. ภิกษุไม่ต้องการจะทำให้ตกใจ บอกทางกันดารเพราะมีโจร

กันดารเพราะมีสัตว์ร้าย หรือกันดารเพราะมีปีศาจ

๓. ภิกษุวิกลจริต

๔. ภิกษุต้นบัญญัติ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) สุราปานวรรค สิกขาบทที่ ๕ (ภิงสาปนสิกขาบท)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า