มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๖๐๔ · ข้อ 515
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เวลาวิกาล ภิกษุไม่แน่ใจ ไม่บอกลาภิกษุที่มีอยู่แล้วเข้าหมู่บ้าน ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่มีเหตุจำเป็นรีบด่วนที่สมควร

เวลาวิกาล ภิกษุสำคัญว่าเป็นกาล ไม่บอกลาภิกษุที่มีอยู่แล้วเข้าหมู่บ้าน ต้อง อาบัติปาจิตตีย์ เว้นไว้แต่มีเหตุจำเป็นรีบด่วนที่สมควร

ทุกกฏ

กาล ภิกษุสำคัญว่าเป็นเวลาวิกาล ต้องอาบัติทุกกฏ

กาล ภิกษุไม่แน่ใจ ต้องอาบัติทุกกฏ

กาล ภิกษุสำคัญว่าเป็นกาล ไม่ต้องอาบัติ

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๗๕๐} [๕๑๕] ๑. ภิกษุเข้าบ้านเมื่อมีเหตุจำเป็นรีบด่วนที่สมควร

๒. ภิกษุบอกลาภิกษุที่มีอยู่แล้วเข้าไป

๓. ภิกษุไม่ได้บอกลาเพราะภิกษุไม่มีแล้วเข้าไป

๔. ภิกษุไปอารามอื่น

๕. ภิกษุไปสำนักภิกษุณี

๖. ภิกษุไปสำนักเดียรถีย์

๗. ภิกษุไปโรงฉัน

๘. ภิกษุเดินตามทางที่ผ่านหมู่บ้าน

๙. ภิกษุเข้าไปในคราวมีเหตุขัดข้อง

๑๐. ภิกษุวิกลจริต

๑๑. ภิกษุต้นบัญญัติ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) รตนวรรค สิกขาบทที่ ๓ (วิกาลคามปเวสนสิกขาบท)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า