อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๕๒๖}[๒๖๘] ๑. ภิกษุใช้น้ำและไม้ชำระฟัน

๒. ภิกษุหยิบยามหาวิกัติ ๔ ฉันเอง๑ เมื่อมีเหตุผลที่สมควร ในเมื่อ

ไม่มีกัปปิยการกถวาย

๓. ภิกษุวิกลจริต

๔. ภิกษุต้นบัญญัติ

ทันตโปนสิกขาบทที่ ๑๐ จบ

โภชนวรรคที่ ๔ จบ

รวมสิกขาบทที่มีในโภชนวรรค

โภชนวรรคมี ๑๐ สิกขาบท คือ

๑. อาวสถปิณฑสิกขาบท

ว่าด้วยการฉันภัตตาหารในที่พักแรม

๒. คณโภชนสิกขาบท

ว่าด้วยการฉันคณโภชนะ

๓. ปรัมปรโภชนสิกขาบท

ว่าด้วยการฉันปรัมปรโภชนะ

๔. กาณมาตุสิกขาบท

ว่าด้วยมารดาของนางกาณา

๕. ปฐมปวารณาสิกขาบท

ว่าด้วยการบอกห้ามภัตตาหารข้อที่ ๑

๖. ทุติยปวารณาสิกขาบท

ว่าด้วยการบอกห้ามภัตตาหารข้อที่ ๒

๗. วิกาลโภชนสิกขาบท

ว่าด้วยการฉันโภชนะในเวลาวิกาล

๘. สันนิธิการกสิกขาบท

ว่าด้วยการสะสมโภชนะ

๙. ปณีตโภชนสิกขาบท

ว่าด้วยการออกปากขอโภชนะอันประณีต

๑๐. ทันตโปนสิกขาบท

ว่าด้วยการรับประเคนอาหารนอกจากน้ำ และไม้ชำระฟัน