{๖๘๓}คำว่า ผู้ศึกษา คือ ผู้ใคร่สำเหนียก

คำว่า พึงรู้ คือ พึงทราบ

คำว่า พึงสอบถาม คือ พึงสอบถามว่า “ท่านผู้เจริญ สิกขาบทนี้เป็นอย่างไร หรือสิกขาบทนี้มีเนื้อความว่าอย่างไร”

คำว่า พึงพิจารณา คือ พึงคิด พึงไตร่ตรอง

คำว่า นี้เป็นการทำที่สมควรในเรื่องนั้น คือ นี้เป็นความถูกต้องในเรื่องนั้น

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๖๘๔} [๔๓๗] ๑. ภิกษุกล่าวว่า “เราจักรู้ จักศึกษา”

๒. ภิกษุวิกลจริต

๓. ภิกษุต้นบัญญัติ