มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มจร. · เล่ม ๒ · หน้า ๖๐๗ · ข้อ 519 520
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

บทภาชนีย์

ปาจิตตีย์

{๗๕๓}[๕๑๙] ภิกษุทำกล่องเข็มที่ตนทำค้างไว้ต่อจนสำเร็จด้วยตนเอง ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์

ภิกษุใช้ผู้อื่นให้ทำกล่องเข็มที่ตนทำค้างไว้ต่อจนสำเร็จ ต้องอาบัติปาจิตตีย์

ภิกษุทำกล่องเข็มที่ผู้อื่นทำค้างไว้ต่อจนสำเร็จด้วยตนเอง ต้องอาบัติปาจิตตีย์

ภิกษุใช้ผู้อื่นให้ทำกล่องเข็มที่ผู้อื่นทำค้างไว้ต่อจนสำเร็จ ต้องอาบัติปาจิตตีย์

ทุกกฏ

ภิกษุทำเองหรือใช้ผู้อื่นให้ทำเพื่อประโยชน์แก่ผู้อื่น ต้องอาบัติทุกกฏ

ภิกษุได้กล่องเข็มที่ผู้อื่นทำไว้มาใช้สอย ต้องอาบัติทุกกฏ

อนาปัตติวาร

ภิกษุต่อไปนี้ไม่ต้องอาบัติ คือ

{๗๕๔} [๕๒๐] ๑. ภิกษุทำลูกดุม

๒. ภิกษุทำตะบันไฟ

๓. ภิกษุทำลูกถวิน (ห่วงร้อยสายประคด)

๔. ภิกษุทำกลักยาตา

๕. ภิกษุทำไม้ป้ายยาตา

๖. ภิกษุทำฝักมีด

๗. ภิกษุทำกระบอกกรองน้ำ

๘. ภิกษุวิกลจริต

๙. ภิกษุต้นบัญญัติ

หัวข้อ (สรุปโดย AI) รตนวรรค สิกขาบทที่ ๔ (สูจิฆรสิกขาบท)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า