มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับหลวง · เล่ม ๒ · หน้า ๓๖๒ · ข้อ 378
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ติกะทุกกฏ

เสนาสนะของบุคคล ภิกษุสำคัญว่าของสงฆ์ ... ต้องอาบัติทุกกฏ.

เสนาสนะของบุคคล ภิกษุสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ.

เสนาสนะของบุคคล ภิกษุสำคัญว่าของบุคคล ... ต้องอาบัติทุกกฏ เพราะเป็นของ ส่วนตัวของผู้อื่น.

เสนาสนะเป็นส่วนตัวของตน ..., ไม่ต้องอาบัติ.

อนาปัตติวาร

[๓๗๘] ภิกษุเก็บเองแล้วไป ๑ ภิกษุให้คนอื่นเก็บแล้วไป ๑ ภิกษุบอกมอบหมาย แล้วไป ๑ ภิกษุเอาออกผึ่งแดดไว้ ไปด้วยตั้งใจจักกลับมาเก็บ ๑ เกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น ๑ ภิกษุ มีอันตราย ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑, ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑, ไม่ต้องอาบัติแล.

ภูตคามวรรค สิกขาบทที่ ๔ จบ.

__________________

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ภูตคามวรรค สิกขาบทที่ ๔ (ไม่เก็บเสนาสนะที่แจ้ง)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า