มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับหลวง · เล่ม ๒ · หน้า ๓๗๕ · ข้อ 396
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ไม่ต้องอาบัติ

วิหารเป็นส่วนตัวของตน ..., ไม่ต้องอาบัติ.

อนาปัตติวาร

[๓๙๖] ไม่ใช่ร้าน ๑ ร้านสูงพอกระทบศีรษะ ๑ ข้างล่างไม่ได้ใช้เป็นที่อยู่ ๑ ข้างบน ปูพื้นไว้ ๑, เท้าเตียงเท้าตั่งได้ตรึงสลักกับตัว ๑ ภิกษุยืนบนเตียงตั่งนั้นหยิบจีวรหรือพาดจีวรได้ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.

ภูตคามวรรค สิกขาบทที่ ๘ จบ.

_______________

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ภูตคามวรรค สิกขาบทที่ ๗-๘ (ฉุดคร่าออกจากวิหาร, กุฎีเวหาส)
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า