ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร
ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตนสุตฺตํพระธรรมเทศนาครั้งแรกของพระพุทธเจ้าแก่ปัญจวัคคีย์ ว่าด้วยทางสายกลางและอริยสัจสี่ นิยมสวดทั้งสูตรในวันอาสาฬหบูชา…
บทสวดที่ใช้กันเป็นประจำ พร้อมคำบาลี คำอ่าน คำแปล โอกาสที่ใช้สวด และที่มาในพระไตรปิฎก
พระธรรมเทศนาครั้งแรกของพระพุทธเจ้าแก่ปัญจวัคคีย์ ว่าด้วยทางสายกลางและอริยสัจสี่ นิยมสวดทั้งสูตรในวันอาสาฬหบูชา…
พระธรรมเทศนาครั้งที่สองแก่ปัญจวัคคีย์ ชี้ว่าขันธ์ห้าไม่ใช่ตัวตนที่เราสั่งได้ จึงไม่ควรยึดว่าเป็นเรา เป็นของเรา
พระธรรมเทศนาครั้งที่สาม แสดงแก่ชฎิลพันรูปที่ตำบลคยาสีสะ ว่าตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ล้วนกำลังลุกเป็นไฟด้วยราคะ โ…
คำสัตย์สั้น ๆ ที่พระองคุลิมาลกล่าวแก่หญิงมีครรภ์ตามที่พระพุทธเจ้าทรงแนะนำ นิยมสวดให้กำลังใจแก่หญิงที่กำลังจะคล…
คาถาในขุททกปาฐะว่าด้วยการให้ทานอุทิศแก่ญาติผู้ล่วงลับ นิยมสวดในงานทำบุญอุทิศและวันสารท
พระสูตรสั้นว่าด้วยความจริงสามข้อที่คงอยู่เองไม่ว่าจะมีพระพุทธเจ้าอุบัติหรือไม่ คือสังขารไม่เที่ยง เป็นทุกข์ แล…
บทขึ้นต้นของคัมภีร์พระอภิธรรมทั้งเจ็ด ที่พระสงฆ์สวดในงานศพและงานบำเพ็ญกุศลของไทย
คาถาสี่บรรทัดที่พระสวดขณะชักผ้าบังสุกุลในงานศพ ว่าสังขารทั้งหลายไม่เที่ยง เกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป
คาถาในธรรมบทที่ว่า ไม่นานกายนี้ก็จะนอนทับแผ่นดิน ใช้สวดบังสุกุลให้ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่
คำเปิดของมหาสติปัฏฐานสูตร ที่ยกหลักการตั้งสติ ๔ ฐาน นิยมสวดทบทวนก่อนนั่งภาวนา
พระดำรัสสุดท้ายของพระพุทธเจ้าก่อนปรินิพพาน ว่าสังขารทั้งหลายเสื่อมไปเป็นธรรมดา จงทำประโยชน์ให้ถึงพร้อมด้วยความ…
พระดำรัสว่าธรรมนี้ทรงแสดงไว้ชัดแล้ว จึงควรแก่การลงมือทำความเพียร และผู้เกียจคร้านอยู่เป็นทุกข์ ผู้ปรารภความเพี…
คาถาธรรมบทที่ชี้ว่าที่พึ่งอย่างภูเขา ป่า และต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ ยังไม่ใช่ที่พึ่งอันเกษม ที่พึ่งอันเกษมคือพระรัต…
คาถาท้ายภารสูตร ว่าขันธ์ ๕ เป็นของหนัก การแบกถือไว้เป็นทุกข์ การวางลงได้เป็นสุข
คาถาที่ถือกันว่าเป็นพุทธอุทานครั้งแรกหลังตรัสรู้ เปรียบตัณหาเป็นนายช่างที่สร้างเรือนคือภพชาติขึ้นมาครั้งแล้วคร…