บูชาพระรัตนตรัย
รตนตฺตยวนฺทนาบทน้อมระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ก่อนเริ่มสวดมนต์หรือนั่งสมาธิ
บทสวดที่ใช้กันเป็นประจำ พร้อมคำบาลี คำอ่าน คำแปล โอกาสที่ใช้สวด และที่มาในพระไตรปิฎก
บทน้อมระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ก่อนเริ่มสวดมนต์หรือนั่งสมาธิ
บทสรรเสริญคุณของพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ตามถ้อยคำที่มาในธชัคคสูตร
บทแผ่ความปรารถนาดีให้ตนเองและสรรพสัตว์ นิยมสวดปิดท้ายการสวดมนต์หรือหลังนั่งสมาธิ
คำประกาศถือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่ง กล่าวย้ำสามครั้งตามถ้อยคำที่มาในขุททกปาฐะ
คำขอศีลจากพระสงฆ์ และคำสมาทานศีล ๕ ทีละข้อ ใช้ในงานบุญและใช้ตั้งใจเองที่บ้านได้
บทสั้นที่กล่าวหลังทำบุญ เพื่ออุทิศส่วนบุญให้ญาติที่ล่วงลับ ตามถ้อยคำในติโรกุฑฑกัณฑ์
บทสั้นสี่วรรคที่แผ่ส่วนบุญออกไปให้สัตว์ทั้งปวง ไม่จำกัดว่าเป็นญาติหรือคนรู้จัก
บทพิจารณาก่อนฉันหรือก่อนกิน ว่ากินเพื่อให้ร่างกายอยู่ได้และทำสิ่งที่ควรทำต่อ ไม่ใช่เพื่อความสนุกหรือความสวยงาม
สามคาถาในธรรมบทที่ว่า สังขารทั้งปวงไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา
คำกล่าวขอให้พระสงฆ์แสดงธรรม อ้างถึงเรื่องพรหมสหัมบดีทูลอาราธนาพระพุทธเจ้าให้ทรงแสดงธรรม
คำกล่าวถวายอาหารและของใช้แก่หมู่สงฆ์ ไม่เจาะจงว่าถวายพระรูปใดรูปหนึ่ง
คำกล่าวของฆราวาสเพื่อนิมนต์พระสงฆ์เริ่มสวดพระปริตร ในงานทำบุญบ้านและงานมงคลต่าง ๆ
บทที่พระสงฆ์ให้พรผู้ถวายทาน ขอให้พ้นจากสิ่งเลวร้าย มีความสุข และเจริญงอกงามพร้อมทั้งหมู่ญาติ
บทให้พรสั้น ๆ ที่ใช้ปิดท้ายการสวดมนต์และงานบุญเกือบทุกงาน ขอให้มงคลและความสวัสดีมีแก่ผู้ฟัง
คำกล่าวถวายผ้าบังสุกุลพร้อมของบริวารแก่หมู่สงฆ์ ในงานทอดผ้าป่าซึ่งจัดได้ตลอดปี
คำกล่าวถวายอาหารแก่หมู่สงฆ์ในงานบุญอุทิศให้พ่อแม่และญาติที่จากไปแล้ว
บทแผ่เมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา ไปยังสรรพสัตว์ นิยมสวดปิดท้ายการสวดมนต์หรือหลังนั่งสมาธิ
คาถาไทยโบราณ ไม่ได้อยู่ในพระไตรปิฎก อัญเชิญพระพุทธเจ้าและพระสาวกมาประดิษฐานตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย เป็นการระล…