ทรงประกาศแล้วในพระศาสนานี้, สิกขาบท

อื่นไร ๆ ที่มีนัยอันซับซ้อนมากมาย มีเนื้อ

ความและวินิจฉัยลึกซึ่ง เสมอด้วยทุติย-

ปาราชิกสิกขาบทนั้น ย่อมไม่มี. เพราะเหตุ

นั้น เมื่อเรื่องหยั่งลงแล้ว ภิกษุผู้รู้ทั่วถึง

พระวินัย จะทำการวินิจฉัยในเรื่องที่หยั่งลง

แล้วนี้ ด้วยความอนุเคราะห์พระวินัย พึง

พิจารณาพระบาลีและอรรถกถาพร้อมทั้ง

อธิบาย โดยถ้วนถี่ อย่าเป็นผู้ประมาท ทำ

การวินิจฉัยเถิด. ในกาลไหน ๆ ไม่พึงทำ

ความอาจหาญในการซื้ออาบัติ, ควรใส่ใจว่า

เราจักเห็นอนาบัติ. อนึ่ง แม้เห็นอาบัติแล้ว

อย่าเพ่อพูดเพรื่อไปก่อน พึงใคร่ครวญและ

หารือกับท่านผู้รู้ทั้งหลายแล้ว จึงปรับอาบัติ

นั้น. อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลายผู้เป็น

ปุถุชนในศาสนานี้ ย่อมเคลื่อนจากคุณ คือ

ความเป็นสมณะ ด้วยอำนาจแห่งจิต ที่มัก

กลับกลอกเร็ว ในเพราะเรื่องแม้ที่ควร.

เพราะเหตุนั้น ภิกษุผู้เฉลียวฉลาด เมื่อเล็ง

เห็นบริขารของผู้อื่น เป็นเหมือนงูมีพิษร้าย

และเหมือนไฟ พึงจับต้องเถิด.